تابستان امسال، مجموعه آواتار با بازگشت به شخصیت نمادین خود، آنگ، که قهرمان اصلی سریال «آواتار: آخرین بادافزار» است، دوباره معرفی شد. این داستان که اکنون وارد سومین دهه خود شده، توسط استودیو آواتار که تحت نظارت خالقان اصلی سریال مایکل دانته دیمارتینو و برایان کونیِتزکو اداره میشود، به سمت گسترش به یک مجموعه چندرسانهای پیش میرود. در این مسیر، چالش اصلی معرفی شخصیتها و ایدههای جدید همراه با حفظ جذابیتهای اصلی آواتار است.
سریال جدید «آواتار: هفت پناهگاه» که در پلتفرم پارامونت پلاس پخش میشود، داستان را به بیش از دو قرن پس از پایان سریال «آواتار: افسانه کورا» میبرد. این سریال که توسط دیمارتینو و کونیِتزکو خلق شده و با همکاری ایتن اسپالدینگ و سهج ستھی تولید میشود، دنیای آواتار را به طور بنیادین تغییر داده است. چهار ملت قدیمی که هرکدام نماینده یکی از عناصر بودند و در هماهنگی زندگی میکردند، جای خود را به جهانی ویران شده توسط یک فاجعه زیستمحیطی دادهاند که گفته میشود توسط کورا ایجاد شده است. اکنون هفت پناهگاه، شهرکهایی هستند که در برابر طوفانهای شن، راهزنان و تهدیدات دیگر پناه میدهند و آواتار که قبلاً قهرمانی مسیحگونه بود، اکنون به عنوان موجودی منفور و افسانهای شناخته میشود که نسلهاست دیده نشده است.
شخصیت اصلی سریال، پاوی، یتیمی از پناهگاه الورا است که روزهای خود را به جستجوی غذا و مخفی نگه داشتن تواناییهای چندعنصری خود میگذراند و با اشیاء بیجان اطرافش که جایگزین دوستانش شدهاند، صحبت میکند. حضور فرهنگ جنوب آسیا در این سریال، که پیش از این ترکیبی از فرهنگهای چینی، ژاپنی و اینویت بود، یکی از ویژگیهای تازه آن است. برای مثال، خوراکی مورد علاقه پاوی، کاچوری است که توسط یک فروشنده محلی که توسط بازیگر باتجربه سکینا جفری صداپیشگی میشود، به او داده میشود. غذاهایی مانند موچی، کیمچی جیگه و تلخخربزه نیز در قسمتهای ابتدایی سریال به نام برده شدهاند.
یکی دیگر از تغییرات مهم سریال، نحوه نمایش دنیای طبیعی است که همیشه در داستانهای آواتار اهمیت داشته است. منطقه «هارشلندز» اطراف الورا با صخرهها، شنها و زیبایی اسرارآمیزش به تصویر کشیده شده است. رنگبندی سریال گرمتر و بیشتر به رنگهای نارنجی و صورتی بیابانهای صحرایی نزدیک است. موسیقی سریال که توسط جرمی زوکرمن ساخته شده، با استفاده از صداهای الکترونیکی، فضایی متفاوت ایجاد کرده است. در این جهان پساآخرالزمانی، حیواناتی مانند گربههایی با دم میمون و شترهایی که مانند آرمادیلو جمع میشوند، دیده میشوند. این فضای بیرحم و گاه خصمانه به انسانها، یادآور سریال کوتاهمدت «Scavengers Reign» در شبکه HBO Max است.
پاوی قهرمانی جوانتر از آنگ دوازده ساله است و شاید هدف از این انتخاب، جذب نسل جدیدی از مخاطبان باشد. او شخصیتی خجالتی، اهل مطالعه و صلحطلب دارد که هنوز در حال شکلگیری است. پاوی توسط جِی، عضوی از نیروی خمکننده الورا، و کاپیتان کارثیک که دیدگاهی مثبتتر نسبت به آواتار دارد، راهنمایی میشود. در شش قسمت اولیه که برای منتقدان پخش شده، این گروه هنوز به یک تیم منسجم تبدیل نشدهاند، اما سریال موفق شده کنجکاوی مخاطب را درباره دنیای جدید خود برانگیزد.
سریال همچنین یک ویژگی جدید در اسطورهشناسی آواتار معرفی میکند که جزئیات آن هنوز فاش نشده، اما فشار را از روی پاوی کم میکند. کارثیک نظریهای دارد که آواتار میتواند هنر خم کردن عناصر را که در نسلهای بعدی کمتر شده، احیا کند. این موضوع در کنار تصاویر و منابع گستردهتر، نشان میدهد که «هفت پناهگاه» سریالی نوآورانه و متفاوت است که در عین حال ساختار جهانسازی جذاب و ماندگار آواتار را حفظ کرده است.
سه قسمت اول «آواتار: هفت پناهگاه» هماکنون در پارامونت پلاس قابل تماشا است و قسمتهای بعدی هر جمعه به صورت سهقسمتی منتشر میشوند.



