فیلم «تو می‌توانی همه چیز را ببینی» که اخیراً در سینماها اکران شده، سوال مهمی را درباره آماندا سیفرید مطرح کرده است: آیا او می‌تواند برای بازی در این مستند ترکیبی نامزد جایزه اسکار شود یا حتی آن را ببرد؟ شرکت A24 قصد دارد برای او کمپین تبلیغاتی برگزار کند. بخش عمده‌ای از حضور سیفرید در فیلم به عنوان خودش و واکنش‌های زنده او اختصاص دارد، اما در بخش‌هایی نیز نقش الیزابت هولمز، بنیان‌گذار رسوای تکنولوژی، را بازسازی می‌کند.
این نقش، که پیش‌تر در سریال «The Dropout» سال ۲۰۲۲ برای سیفرید جایزه امی و گلدن گلوب به ارمغان آورده، اکنون به امضای هنری او تبدیل شده است. فیلم «تو می‌توانی همه چیز را ببینی» در مسیر تبدیل شدن به یکی از پرفروش‌ترین مستندهای تاریخ است و بازی سیفرید در آن، فراتر از یک بازی صرف، به یک تجربه منحصر به فرد بدل شده است.
بخش‌هایی که سیفرید در آن‌ها به طور سنتی بازیگری می‌کند، بسیار جذاب و تأثیرگذار هستند. او نقش هولمز را به شکلی طبیعی و آسان ایفا می‌کند، هرچند که مخاطب همزمان با دیدن نسخه واقعی هولمز و درک محدودیت‌های سیفرید در فهم انگیزه‌های هولمز، با چالش مواجه می‌شود. با این حال، سیفرید توانسته تصویری منسجم و جذاب از زنی پیچیده ارائه دهد که حتی خودش هم کاملاً درک نمی‌کند.
اما نباید حضور سیفرید را صرفاً یک بازیگری دانست؛ او در فیلم به عنوان خودش نیز دیده می‌شود، در حال فکر کردن به معماهایی که با آن‌ها روبروست و در جستجوی پاسخ‌هایی که نمی‌یابد. به عبارتی، سیفرید به عنوان یکی از سوژه‌های مستند، کاوشی دردناک و ناتمام در ذهن یک بازیگر ارائه می‌دهد که نسبت به تأثیر نقش قبلی خود بر داستان آگاه است و با پذیرش دوباره آن نقش، درگیر پیچیدگی‌های اخلاقی آن می‌شود.
برای نمونه، صحنه‌ای که سیفرید پس از زندانی شدن هولمز به دیدار همسر او، بیلی ایوانز، می‌رود، نمونه‌ای از جسارت و بازیگری در معنای گسترده آن است. اما آیا وقتی با فرزندان هولمز و ایوانز تعامل می‌کند یا از پست انتقادی خود در شبکه‌های اجتماعی دفاع می‌کند، بازی می‌کند؟ در این لحظات، سیفرید به دنیای درونی خود اجازه ورود می‌دهد و با احساساتی که زیر سطح پنهان‌اند، ارتباط برقرار می‌کند.
سیفرید همچنین در فیلم به بحث درباره اخلاقیات سریال «The Dropout» می‌پردازد؛ سریالی که بر اساس واقعیت ساخته شده اما از آزادی‌های خلاقانه بهره برده است. او اذعان می‌کند که شاید هولمز دقیقاً همان کارهایی را که او در نقش انجام می‌دهد، نکرده باشد، اما این نقش تصویری از شخصی را ارائه می‌دهد که به واقعیت یا دقت علمی اهمیت نمی‌دهد. سیفرید در نهایت می‌گوید: «من این کار را به او نکردم، او خودش این کار را کرد.»
تماشاگر پس از دیدن فیلم، دیدگاهش نسبت به هولمز و سریال «The Dropout» تغییر نمی‌کند، اما مواجهه با سیفرید و تردیدهای او، هر دو شخصیت را در نوری تازه و جذاب نشان می‌دهد. سیفرید با آگاهی از وجود دو کودک هولمز و ایوانز، درباره عدالت یا ناعادلتی نقش قبلی خود تأمل می‌کند و این لحظه، کمتر بازیگری و بیشتر یک تجربه صادقانه و دردناک است که او به تصویر می‌کشد.
«تو می‌توانی همه چیز را ببینی» بدون شک نقطه عطفی در کارنامه سیفرید است؛ بازیگری که گاهی به عنوان یک بازنده دیده می‌شد اما اکنون به یکی از جسورترین ستارگان نسل خود تبدیل شده است. گفت‌وگوهای او در این فیلم، از جمله طنزهای به یادماندنی‌اش، نشان‌دهنده عمق و پیچیدگی بازیگری است که فراتر از جوایز و نامزدی‌ها می‌رود و بحث‌های فراوانی را حتی پس از فصل جوایز به دنبال خواهد داشت.
