کریس بریارتون و دومینیک هیوز، مدیران ارشد شرکت AGBO، در سخنرانی اصلی خود در بازار محتوا TIFFCOM در جشنواره بینالمللی فیلم توکیو، درباره تأثیر هوش مصنوعی بر صنعت فیلمسازی و نقش آن در آینده خلق محتوای تصویری صحبت کردند. آنها تأکید کردند که هوش مصنوعی ابزاری کمکی برای هنرمندان است و جایگزین انسانها نخواهد شد.
بریارتون، شریک و رهبر کسبوکار AGBO، به سابقه بنیانگذاران این شرکت، آنتونی و جو روسو، اشاره کرد که در ابتدای کار خود با استفاده از فناوری دیجیتال توانستند پروژههایی را که بهنظر پرهزینه و طولانی بودند، به واقعیت تبدیل کنند. این نگرش به فناوری به عنوان راهحلی برای تحقق داستانها، در DNA شرکتی AGBO جای گرفته است.
او همچنین از والت دیزنی به عنوان الهامی برای فلسفه کاری AGBO یاد کرد که شخصیتهای دیزنی را در قالب پارکهای موضوعی زنده کرد و گفت که در سال ۲۰۲۶ این شرکت قصد دارد با استفاده از فناوری، یک پارک موضوعی مجازی و جامعهای مجازی ایجاد کند که مردم را گرد هم آورد.
بریارتون تأکید کرد که هنرمندان خلاق جایگاه ویژهای دارند و انسانها بهطور منحصر به فردی قادر به روایت داستانها هستند. در AGBO، فناوری در خدمت هنرمندان است و آنها را در اولویت قرار میدهد.
دومینیک هیوز، مدیر علمی و فناوری AGBO، با اشاره به تجربه پیکسار در توسعه فناوری رندر سهبعدی، گفت که فناوری به تنهایی کافی نیست و باید در خدمت روایت داستانهای شگفتانگیز باشد. او که پیشینه قوی در الگوریتمها و یادگیری ماشین دارد، معتقد است که در حوزههای خلاقانه باید انسانها نظارت کنند تا الگوریتمها بهصورت خودکار عمل نکنند و نقش او حمایت از هنرمندان برای افزایش خلاقیت است.
بریارتون افزود که در استودیوی لسآنجلس AGBO، تکنولوژیستها و هنرمندان کنار هم کار میکنند تا محیطی راحت برای خلاقیت فراهم شود.
با وجود هیجان نسبت به تواناییهای هوش مصنوعی در کمک به خلق محتوا، نگرانیهایی درباره آیندهای تحت سلطه هوش مصنوعی وجود دارد. بریارتون این نگرانیها را ناشی از اطلاعات نادرست دانست و گفت که عنصر انسانی در اجراهای هنری چیزی است که هوش مصنوعی نمیتواند جایگزین آن شود. او پیشبینی کرد که هوش مصنوعی بیشتر در بهبود کارایی فرایندها مؤثر خواهد بود و کارهای خستهکننده را بر عهده میگیرد تا هنرمندان بتوانند بیشتر روی خلاقیت تمرکز کنند.
هیوز تأکید کرد که هوش مصنوعی نمیتواند خلاقیت نوآورانه انسانی را تقلید کند و بیشتر در بازتولید آثار گذشته مهارت دارد. او با مثال گفت که هوش مصنوعی میتواند تشخیص دهد که یک نمایشنامه ممکن است از شکسپیر باشد، اما اگر بخواهد نمایشنامهای به سبک شکسپیر بنویسد، کیفیت آن مانند نوشته یک کودک ۱۲ ساله خواهد بود.
بریارتون اشاره کرد که هوش مصنوعی میتواند در نوشتن فیلمنامه به عنوان ابزاری کمکی عمل کند و دادههایی ارائه دهد که به بهبود داستان کمک کند، اما جایگزین خلاقیت انسانی نیست. همچنین هوش مصنوعی میتواند داستانگویی را دموکراتیک کند و به فیلمسازان جدید اجازه دهد با بودجه محدود آثار خود را بسازند.
هیوز هشدار داد که هوش مصنوعی ممکن است تولید محتوای متوسط و زیاد را افزایش دهد که مخاطبان توان جذب آن را ندارند و تنها راه مقابله با این مشکل، ارتقای کیفیت آثار است.
در پاسخ به نگرانیها درباره جایگزینی نیروی انسانی در بخشهای پشتیبانی تولید، هیوز گفت که برای خلق آثار ماندگار نیاز به مشارکت گسترده انسانها وجود دارد.
بریارتون همچنین به اهمیت رعایت حقوق مالکیت فکری در استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی اشاره کرد و گفت که AGBO به دقت تمام ابزارها و استفادههایشان را رصد میکند تا اطمینان حاصل شود که حقوق خالقان رعایت میشود.
او آینده سرگرمی را مبتنی بر «همزمانی» دانست و گفت که نسل جدید چندین رسانه را همزمان مصرف میکند و تولیدکنندگان محتوا باید توانایی خلق جهانهایی را داشته باشند که داستانها را به طور همزمان در چندین پلتفرم روایت کنند و کیفیت بالایی ارائه دهند.
در پایان، بریارتون تأکید کرد که در پس همه این فناوریها، هنوز باید داستانهای فوقالعاده با شخصیتهای جذاب و دنیایی غنی خلق شود.




