در آغاز فصل جوایز امسال، جمعی از ستارگان زن از جمله کری کون و نیا لانگ در رویداد «چای عالی Variety: جشن زنان فصل جوایز» گرد هم آمدند تا درباره نقشهای خود و تجربههای شخصیشان صحبت کنند. این زنان با به تصویر کشیدن داستانهای واقعی و الهام گرفتن از شخصیتها و رویدادهای تاریخی، نقش مهمی در برجسته کردن روایتهای زندگی واقعی در صنعت سرگرمی ایفا میکنند.
گفتگو با کری کون
کری کون در فیلم «رهایی» نقش ریتا کوپر را بازی میکند؛ زنی که الهام گرفته از مادربزرگ کارگردان فیلم، گای ناتیو، است و به عنوان بازمانده هولوکاست با گذشته خود دست و پنجه نرم میکند. او در نهایت به یک فرقه تماماً زنانه میپیوندد. کون درباره این نقش گفت که در ابتدا خود را در شخصیت نمیدید اما توانست ارتباط عمیقی با او برقرار کند. او درباره فشارهای مادر بودن و مسئولیتهایش توضیح داد و گفت: «فشار ذهنی مادری بسیار زیاد است. چه مادری را میشناسید که صبح بیدار نشده باشد و فکر نکرده باشد که اگر برود چه میشود؟ ریتا این کار را کرد و این برای من بسیار رادیکال بود.»
پنل فیلمسازان
لورین میلر روگن، تهیهکننده فیلم «تنگلز»، تجربهای متفاوت داشت و تا زمانی که خود را در فیلمنامه ندید، نمیتوانست داستان مادرش که با آلزایمر مبارزه میکرد را به تصویر بکشد. او گفت: «یکی از چیزهایی که در فیلمها دوست دارم، دیدن داستان خودم است. شاید این خودخواهانه باشد اما اینگونه است که ما به هم وصل میشویم و تجربه انسانی را به اشتراک میگذاریم.»
جنیفر پیدوم، کارگردان فیلم مستند «تنسینگ» درباره کوهنوردی در اورست، معتقد است که حتی داستانهای خاص هم میتوانند برای مخاطب قابل درک باشند. او گفت: «چه کسی در این جمع احساس نشده؟ من میخواستم داستان کسی را که همیشه دست کم گرفته شده، به جهان نشان دهم و در آن خودم را دیدم.»
لاتیفا اوآوو، تهیهکننده «آواتار آنگ: آخرین بادافزار»، که داستان شخصی نقل نمیکند، به اهمیت موضوعات گستردهای که فیلمش به آنها میپردازد اشاره کرد، از جمله نسلکشی و چندفرهنگی در رسانههای کودکانه. او گفت: «این یکی از معدود آثار کودکانه اکشن-ماجراجویی است که به این موضوعات سنگین میپردازد و ساخت چنین فیلمی در این محیط چالشبرانگیز است.»
مستند «هیچ چیز برای دیدن اینجا نیست: واتس»
کارگردانان این مستند با استفاده از تصاویر خام اعضای جامعه واتس در کالیفرنیا، زندگی روزمره آنها را به تصویر کشیدهاند و با نشان دادن واقعیتها، جامعه را به تغییر و همبستگی دعوت میکنند. تهیهکننده سوزان مالوو گفت: «مردم واتس نشان میدهند وقتی روبروی هم مینشینید و خود واقعیتان را به کسی که حتی ممکن است دشمن شما باشد نشان میدهید و به حرفهایش گوش میدهید، اتفاقات شگفتانگیزی رخ میدهد.»
پنل بازیگری
نیا لانگ که نقش کاترین جکسون را در فیلم «مایکل» بازی کرده و روث مادلِی که نقش جودی هیومن را در «بودن هیومن» ایفا میکند، هر دو درباره ارتباط عمیق با شخصیتهای تاریخی خود صحبت کردند. لانگ گفت: «من یک زن سیاهپوست هستم و میدانم زندگی روزمره چگونه است. بخشهایی از من به تراژدیهای نسلهای پیشین وصل است و این مسیر و درک زندگی را برایم روشن میکند.» مادلِی افزود: «جودی هیومن دنیا را تغییر داد و این کار را با اصرار و پافشاری انجام داد. من هم مثل او سرسخت و بلندپرواز هستم.»
ماریون بیلی در فیلم «مراقبت مهربانانه» نقش زنی را بازی میکند که داستان چند نسل از زنان خیالی را روایت میکند و در کنار دختر واقعیاش بازی کرده است. او گفت: «این فیلم به نوعی به نیاز مردم به مراقبت و حمایت از یکدیگر پاسخ میدهد و این موضوع مردم را تحت تاثیر قرار داده است.»
پنل طراحی لباس
مارسی راجرز، طراح لباس فیلم «مایکل»، برای طراحی لباس شخصیتهای مشهور جکسونها، کتاب تحقیقی ۸۰۰ صفحهای تهیه کرد و درباره اهمیت احترام به تاریخ گفت: «مایکل راهنمای من بود.» او همچنین از باربارا لینگ، طراح صحنه فیلم، تمجید کرد که توانست تاریخ را زنده کند و لحظهای خاص را به یادگار گذاشت.
مولی راجرز، طراح لباس «شیطان پرادا میپوشد ۲»، برای حفظ اصالت و مدرن بودن لباسها به دنبال الهام از لباس قرمز بالنسیاگا بود. او درباره فشار کار گفت که ساخت دنبالهای به اندازه فیلم اول سخت است و شوخی نکرد که ممکن است مجبور شود برای حفظ کیفیت به برزیل برود!
الن میرجنیک، طراح لباس «اودیسه»، درباره چالش تطبیق اسطورههای یونانی با فیلمی مدرن گفت: «کریس نولان فیلمنامهای عالی نوشته بود و ما باید اسطورهای جدید خلق میکردیم. وقتی لباس آتنا برای زندایا ساخته شد و در صحنهای که سرش قطع میشود اجرا شد، فهمیدم کارمان موفق بوده است.»
دبورا کوک، طراح لباس انیمیشن «وایلدوود»، با ساخت ۴۴ نسخه از هر لباس، فرآیندی طولانی داشت تا حرکات طبیعی شخصیتها حفظ شود. او گفت: «مانند طراحی لباس زنده تحقیق میکنم و شخصیتها را میسازم، اما در انیمیشن باید لباسها به گونهای طراحی شوند که طبیعی به نظر برسند.»
تجربه مشترک زنان در صنعت سرگرمی
تمام این زنان با وجود تفاوت پروژهها، تجربه مشترک زن بودن را عامل مهمی در موفقیت و چالشهایشان میدانند. نیا لانگ گفت: «در نهایت همه ما احساسات و درک مشترکی داریم و این بزرگترین قدرت ما به عنوان زنان است. باید گفتگوهای بیشتری داشته باشیم تا اتحاد و قدرت بیشتری بسازیم و به خلق آثار ادامه دهیم.»




