شرکت فروش فیلم M-Appeal مستقر در برلین، حقوق فروش جهانی فیلم «وقتی وجود داشتم» (Cuando Existia) را به دست آورد. این فیلم که ترکیبی از کمدی درام و طنز اجتماعی به سبک کافکایی است، در نمایشگاه بازار فیلم کن در بخش Ventana Sur Goes to Cannes به عنوان یکی از آثار برجسته معرفی شد و آغاز موفقیت‌آمیزی برای کارگردانان اروگوئه‌ای، آلخاندرو دامینی و مارتین آودولوف به شمار می‌رود.
این فیلم که نخستین اثر بلند این دو نویسنده و کارگردان است، داستان سیلویو برتولینی را روایت می‌کند که پس از ۴۰ سال فعالیت در شرکت ساخت دروازه‌های اروگوئه بازنشسته می‌شود. هنگامی که او برای دریافت مستمری خود اقدام می‌کند، متوجه می‌شود که صندوق بازنشستگی ملی و بانک او را به اشتباه مرده ثبت کرده‌اند.
سیلویو در مسیر پیگیری این اشتباه، مجبور می‌شود به بخش‌های مختلف بانک مراجعه کند و در صف‌های طولانی منتظر بماند. در همین حال، او دوباره با دوستان قدیمی‌اش از باشگاه قایقرانی جوانی ارتباط برقرار می‌کند و به تدریج به معنای واقعی زندگی و ارزش وقت گذراندن با همسرش که منتظر آغاز فصل جدیدی در زندگی مشترکشان است، پی می‌برد.
در این فیلم، سزار ترونکوسو، بازیگر شناخته شده فیلم‌های «توالت پاپ» و «اترنات»، نقش سیلویو را بازی می‌کند و بازی او از آرامش کنترل شده تا خشم و اضطراب و تنهایی عاشقانه متغیر است. سیلویا کوتیکا نیز نقش همسر سیلویو را ایفا می‌کند که پس از ۴۰ سال زندگی مشترک، فاصله‌ای میان آن‌ها ایجاد شده است.
«وقتی وجود داشتم» توسط فدریکو ستا برای شرکت اروگوئه‌ای El Cielo Cine تولید شده و داستانی درباره بازآفرینی و تمرکز بر ارزش‌های واقعی زندگی است. این فیلم به صورت یک همکاری بین‌المللی با همکاری دو شرکت تولید در بارسلونا و مونته‌ویدئو ساخته شده است.
مارتین آودولوف درباره فیلم گفته است: «این داستان در دنیایی روایت می‌شود که زمان به سرعت از دست می‌رود و ما باید در برابر روندهای خودکار و مصنوعی مقاومت کنیم. ساخت این فیلم برای من نوعی مقاومت کوچک است.»
مارن کرویمان، یکی از بنیان‌گذاران M-Appeal، درباره این فیلم گفته است: «ترکیب نادر طنز و انسانیت در این فیلم ما را جذب کرد. داستان سیلویو که با بازنشستگی‌اش دست و پنجه نرم می‌کند و همسرش که منتظر این لحظه است، بسیار تأثیرگذار و قابل لمس است و به ما یادآوری می‌کند که هرگز برای بازسازی ارتباط با عزیزان دیر نیست.»
فیلمبرداری «وقتی وجود داشتم» توسط مانوئل برانا انجام شده که پیش‌تر در فیلم موفق نتفلیکس «جامعه برف» همکاری داشته است. این فیلم با ترکیب زیبایی‌شناسی و طنز، تضاد میان فضای باز تالاب‌ها و محیط‌های تاریک و پیچیده اداری را به تصویر می‌کشد و حس خفقان و در عین حال خوداندیشی شخصیت اصلی را به خوبی منتقل می‌کند.
کارگردانان فیلم درباره مضمون اثر گفته‌اند: «این فیلم به ماهیت سیستم، خودمحوری، بوروکراسی، روندهای تکنولوژیک، خطرات بیگانگی و فرسایش انسانیت می‌پردازد. ما حتی به جزئیات کوچک توجه کردیم تا اثر کامل و هدفمند باشد.»
آلخاندرو دامینی پیش از این در حوزه تبلیغات و جلوه‌های ویژه فعالیت داشته و مارتین آودولوف نویسنده رمان و داستان کوتاه است. آن‌ها این فیلم را تا حدی برگرفته از تجربیات شخصی خود می‌دانند و می‌گویند پس از عبور از ۴۰ سالگی و دوران پاندمی، تصمیم گرفتند پروژه‌ای معنا‌دار برای خودشان بسازند.
فیلم «وقتی وجود داشتم» قرار است در بخش رقابتی انتخاب منتقدان جشنواره فیلم Tallinn Black Nights به نمایش درآید و به عنوان یک اثر برجسته در بازار فیلم کن توجه زیادی را جلب کرده است.
