فیلم «وریتی»، تریلر اروتیکی با بازی آن هاتاوی و داکوتا جانسون که اخیراً اکران شده، نقدهای بسیار متفاوتی دریافت کرده است. بسیاری از منتقدان به خصوص پایانبندی فیلم انتقاد داشتند، هرچند این فیلم پیشبینی میشود در هفته اول اکران خود صدرنشین باکس آفیس شود و سومین فیلم شماره یک هاتاوی در سال جاری باشد.
کارگردانی فیلم بر عهده مایکل شوالتر است و داستان آن برگرفته از رمان پرفروش کالین هوور است. داستان درباره لوون اشلی (با بازی داکوتا جانسون)، نویسندهای جوان است که برای نوشتن کتاب آخر سری رمانهای وریتی کرافورد (با بازی آن هاتاوی) به خانهای دورافتاده دعوت میشود. وریتی پس از حادثهای فلج شده و قادر به صحبت یا حرکت نیست، اما لوون با پیدا کردن دستنوشتهای مخفی درمییابد که وریتی ممکن است چهرهای تاریکتر و خطرناکتر داشته باشد.
در نسخه اصلی داستان، وریتی از کودکانش متنفر بوده و به طور عمدی باعث مرگ دخترش در یک حادثه قایقسواری شده است. لوون پس از خواندن این دستنوشتهها به شدت از وریتی متنفر شده و به جریمی، همسر وریتی، نزدیک میشود و رابطهای عاشقانه با او برقرار میکند. اما وریتی زنده است و وانمود میکند فلج است. در نهایت جریمی به درخواست لوون، وریتی را خفه میکند و جسدش را در دریاچه میاندازند.
شش ماه بعد، لوون که اکنون باردار است، نامهای پیدا میکند که ادعا میکند دستنوشتهها تنها تمرینی برای نوشتن بوده و وریتی پس از پیدا شدن آن تلاش کرده جریمی را بکشد. وریتی به خاطر گناهش وانمود به فلج بودن کرده تا نزد جریمی و فرزند باقیماندهاش بماند.

شوالتر درباره پایانبندی فیلم میگوید: «ما صدها راه مختلف برای پایان فیلم امتحان کردیم. پیدا کردن پایان مناسب بزرگترین چالش ما بود.» در پایان نهایی، لوون و جریمی با هم به زندگی جدیدی میروند و لوون در فکر حقیقت درباره وریتی باقی میماند که همیشه یک راز خواهد ماند.
اما پایان اولیه فیلم متفاوت بود: لوون در حالی که عینک آفتابی میزند، به عنوان شخصیت اصلی شرور معرفی میشود و وریتی زنده است. این پایان با فضای نمایشی فیلم همخوانی داشت اما شوالتر نتوانست آن را به خوبی به مخاطب منتقل کند.
پس از برگزاری چندین جلسه نمایش آزمایشی با مخاطبانی که برخی کتاب را خوانده بودند و برخی نه، بازخوردها نشان دادند که مخاطبان نمیخواهند لوون به عنوان یک شرور قطعی معرفی شود و ترجیح میدهند او در پایان فیلم در حالت تردید باقی بماند.
کالین هوور، نویسنده رمان، تغییرات بین کتاب و فیلم را پذیرفت و از پایانبندی نهایی رضایت دارد و معتقد است احساس مخاطب پس از دیدن فیلم مشابه احساسی است که پس از خواندن کتاب دارد.




