گوردون رمزی در حال حاضر در ایرلند مشغول فیلمبرداری ویژه برنامه تعطیلات «Next Level Baker» برای شبکه فاکس است. با وجود هوای گرم و آفتابی، فضای فیلمبرداری پر از درختان کریسمس و الف‌هاست که حال و هوای جشن را به تصویر می‌کشد. این مناسبت با توجه به آغاز فصل بیست و پنجم «Hell’s Kitchen» و دهمین فصل «Kitchen Nightmares» و همچنین فصل شانزدهم نسخه آمریکایی «MasterChef» بسیار هماهنگ است.
با وجود محبوبیت مداوم برنامه‌های رمزی که با سریال نتفلیکس درباره او تقویت شده، برخی در صنعت تلویزیون نگران کاهش علاقه مخاطبان به برنامه‌های آشپزی هستند. ناتالی کروز، تحلیلگر Ampere Analysis، می‌گوید: «از سال ۲۰۲۲، سفارش ساخت برنامه‌های واقع‌نمای آشپزی در سطح جهان روند نزولی داشته است؛ به طوری که بین سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ تعداد این برنامه‌ها از ۶۶۳ به ۵۵۵ عنوان کاهش یافته است که معادل ۱۶ درصد کاهش است. این روند در سال ۲۰۲۶ نیز ادامه دارد و بین نیمه دوم سال گذشته و نیمه اول امسال، سفارش‌ها از ۲۸۲ به ۲۴۵ عنوان کاهش یافته است.»
کارشناسان فروش تلویزیونی معتقدند برنامه‌های آشپزی باید جذابیت بیشتری پیدا کنند تا اشتهای مخاطبان را تحریک کنند. نمونه‌ای از این تلاش، برنامه «The Heat» است که توسط ITV Studios تولید شده و ترکیبی از مسابقه آشپزی سطح بالا و برنامه دوستیابی است. تام کلارک، معاون اجرایی فروش جهانی و استراتژی تجاری ITV Studios، درباره این برنامه می‌گوید: «این برنامه بسیار آرزومندانه، براق و فرار از واقعیت است.»
«The Heat» در یک رستوران واقعی در بارسلونا فیلمبرداری شده و گروهی از آشپزهای جوان زیر نظر یک سرآشپز میشلین با هم رقابت می‌کنند. این افراد در طول روز با هم کار و رقابت دارند و شب‌ها نیز با هم زندگی می‌کنند؛ یعنی هم سخت کار می‌کنند و هم به تفریح می‌پردازند. این ترکیب باعث می‌شود تنش‌ها و جاه‌طلبی‌های مسابقه آشپزی با روابط و زندگی شبانه ترکیب شود و داستان‌هایی از عاشقانه‌ها، رقابت‌ها، دلبری‌ها و اختلافات شکل بگیرد که همه به آشپزخانه بازمی‌گردند.
رمزی پس از تماشای این برنامه نظر مثبتی ندارد و می‌گوید: «فکر می‌کنم ‘The Heat’ ترکیبی نامنظم از ‘Big Brother’ و ‘Top Chef’ است. هنگام دیدن قسمت‌های ابتدایی واقعاً ناراحت شدم چون هیچ روایت مشخصی نداشت.» این نظر به نظر می‌رسد توسط شبکه ITV نیز تایید شده باشد، چرا که پس از فصل اول برنامه لغو شد.
رمزی موفقیت برنامه‌های خود را به «جنبه زنده بودن» آن‌ها نسبت می‌دهد و تاکید می‌کند که باید همیشه چیزها را تازه نگه داشت. درباره «Hell’s Kitchen» می‌گوید: «یک قالب مشخص وجود دارد، اما هر فصل قوانین را کنار می‌گذاریم و چالش‌ها را دوباره می‌نویسیم.» او راز موفقیت را اجرای برنامه مانند یک رستوران زنده می‌داند: «وقتی اولین سفارش می‌آید، وارد دنیای ناشناخته می‌شویم. ما افراد را آموزش می‌دهیم و تمرین می‌دهیم تا هر شب اجرا مانند یک نمایش زنده در تئاتر باشد.»
لوکاس گرین، مدیر محتوای شرکت Banijay Entertainment، که یکی از غول‌های جهانی توزیع و تولید تلویزیونی است، تغییر سلیقه مخاطبان را به گسترش محتوای غذایی در شبکه‌های اجتماعی نسبت می‌دهد. او می‌گوید: «مردم عاشق دیدن دستور پخت‌ها و تصاویر جذاب غذا در اینستاگرام و تیک‌تاک هستند که احتمالاً جایگزین برنامه‌های آموزشی آشپزی شده‌اند.»
با این حال، «MasterChef» شرکت Banijay در سال گذشته پرطرفدارترین فرمت اقتباسی در جهان بود و در ۳۸ کشور پخش می‌شد که اکنون به ۴۱ کشور رسیده است. برنامه‌هایی مشابه مانند «Top Chef» نیز همچنان موفق هستند که گرین این موفقیت را به ساختار داستانی آن‌ها نسبت می‌دهد: «‘MasterChef’ داستانی سبک و واقع‌نمایانه دارد که مردم هر هفته بازمی‌گردند و بسیار مصمم برای پیروزی هستند. این برنامه زندگی افراد را تغییر می‌دهد و بسیاری از برندگان موفق به کسب ستاره میشلین شده‌اند. این برنامه بسیار آرزومندانه است.»
مایک بیل، مدیر شبکه خلاق ITV Studios، که «Hell’s Kitchen» را در ۲۶ کشور و «Come Dine With Me» را در ۵۰ کشور پخش می‌کند، می‌گوید افزودن خط داستانی باعث می‌شود مخاطب بیشتر جذب شود و تمایل به دیدن پشت سر هم قسمت‌ها داشته باشد: «نباید فقط پنج نفر را دید که آشپزی می‌کنند و یک نفر برنده می‌شود و هفته بعد با پنج نفر جدید همان مسابقه تکرار شود. باید مخاطب را جذب کرد و به آنجا برد و رفتار پخش آنلاین این روند را تقویت کرده است.»
شبکه‌ها همچنان به برنامه‌های محبوب خود طراوت می‌بخشند؛ مانند راه‌اندازی «Gordon Ramsay’s Secret Service» در فاکس که فرمول «Kitchen Nightmares» را بازآفرینی کرده است. اولیویه لووه، مشاور تلویزیونی، می‌گوید یوتیوب بستر مناسبی برای آزمایش فرمت‌های جدید آشپزی است، مانند مسابقات غذاهای کارتونی در برنامه جاشوا وایسمن یا تورنمنت‌های جهانی صبحانه‌ها در برنامه ایبای یانوس.
لووه همچنین اشاره می‌کند که سرویس‌های استریمینگ نیز به برنامه‌های آشپزی علاقه‌مند شده‌اند، مانند «Dinner Time Live With David Chang»، «Culinary Class Wars»، «Iron Chef: Quest for an Iron Legend» و «The Final Table» در نتفلیکس و «The World Cook» در پرایم ویدئو.
گرین معتقد است برنامه‌های آنلاین و تلویزیونی می‌توانند مکمل یکدیگر باشند. به عنوان مثال، «MasterChef» در برزیل نسخه‌ای به نام «MasterChef Creators» دارد که فقط اینفلوئنسرهای دیجیتال در آن حضور دارند و مخاطبان جوان‌تری جذب کرده است.
رمزی در نهایت می‌گوید رویکردش ساده است: «سعی می‌کنم همیشه تازه بمانم، انتقادها را می‌پذیرم ولی خودم را درگیر خودستایی نمی‌کنم. هر فصل را مثل اولین فصل می‌دانم.» او همچنین اشاره می‌کند که گاهی بزرگ‌ترین درام‌های برنامه‌هایش پس از پخش اتفاق می‌افتد و ناشی از برداشت نادرست مردم از واقعیت‌های اداره رستوران است. درباره برخی شرکت‌کنندگان «Kitchen Nightmares» می‌گوید: «مشکل اصلی وقتی است که برنامه پخش می‌شود و توجه رسانه‌ای زیادی جلب می‌کند، آن‌ها کمی درگیر شهرت می‌شوند. اما اداره رستوران هیچ چیز مشهوری ندارد؛ کاری سخت و طاقت‌فرساست که نیاز به انضباط و تمرکز دارد و نمی‌توان با موفقیت شروع به خوشگذرانی کرد.»
