سینگهتام سرینیواسا رائو، کارگردان نامدار هندی که آثارش از کلاسیک تلگو «مایابازار» (1957) تا فیلم موزیکال امسال «سینگ گیتام» را دربرمیگرفت، در سوم اکتبر در چنای پس از دورهای بیماری درگذشت. او 95 سال داشت.
رائو در طول فعالیت هنری خود حدود 60 فیلم در زبانهای تلگو، تامیل، کانادا و هندی ساخت و در ژانرهای کمدی، فانتزی، اسطورهای و علمی-تخیلی فعالیت داشت. او همچنین برای برخی از فیلمهایش موسیقی ساخت و گاهی در نقش بازیگری نیز ظاهر میشد.
آغاز فعالیت و همکاریها
رائو زیر نظر کارگردان K.V. ردی آموزش دید و در فیلمهای «مایابازار» (1957) و «جگادکا ویرونی کاتا» (1961) دستیار کارگردان بود. اولین تجربه کارگردانی مستقل او در سال 1972 با درام تلگو «نیتی نیجاتی» رقم خورد. فیلم تامیل او «دیکاترا پرواتی» (1974) جایزه ملی بهترین فیلم تامیل را دریافت کرد.
همکاری او با بازیگر مطرح کامال هاسان از کمدی تلگو «سوموکادیهی سوکاکادیهی» (1979) آغاز شد که هاسان در آن دو نقش ایفا میکرد و ادامه آن با «راجا پاروای» (1981) بود که صدامین فیلم هاسان و نخستین فیلمی بود که خودش تهیهکنندگی آن را بر عهده داشت. در سال 1987، رائو فیلم کمدی «پوشپاکا ویما نا» را نوشت و تهیه کرد؛ فیلمی بدون دیالوگ که هاسان نقش فارغالتحصیل بیکار را بازی میکرد که خود را ثروتمند جا میزند و آمالا آکیننی در آن ایفای نقش داشت. این فیلم به دلیل نداشتن دیالوگ، بازیگرانی از سراسر هند داشت و جایزه ملی بهترین فیلم محبوب سرگرمکننده را کسب کرد.
سری همکاریهای تامیل آنها با «آپوروا ساگودهارارگال» (1989) ادامه یافت که هاسان در آن سه نقش داشت، از جمله یک هنرمند سیرک کوتوله، و سپس کمدی کلاسیک هندی «مایکل مادانا کاما راجان» (1990) که هاسان در آن چهار نقش ایفا کرد. آنها در فیلمهای «ماگالیر ماتوم» و «ممبئی اکسپرس» (2005) نیز همکاری کردند.
فعالیت در کانادا و تلگو
رائو همچنین در سینمای کانادا با بازیگر راجکومار همکاری طولانی داشت که در هفت فیلم او بازی کرد، از جمله «هالو جینو» (1982). چهار فیلم از این مجموعه بعدها به زبان تلگو بازسازی شدند. در سال 1988، راجکومار اعلام کرد قصد دارد مدتی از بازیگری فاصله بگیرد که این موضوع رائو را به سمت پروژههای تامیل سوق داد.
در سینمای تلگو، رائو رقصنده سودها چندران را در فیلم «مایوری» (1985) بازی داد که داستان بازگشت او پس از از دست دادن یک پا را روایت میکرد و این فیلم 14 جایزه ناندی، افتخار ایالتی آندرا پرادش، را کسب کرد که رکوردی محسوب میشود. همچنین با نانداموری بالاکریشنا فیلمهای «آدیتیا 369» (1991) درباره سفر در زمان و فانتزی فولکلور «بهایراوا دیوپام» (1994) را ساخت که برای آن جایزه بهترین کارگردان ناندی را دریافت کرد.
افتخارات و جایزهها
فدراسیون فیلم هند در سال 2011 جایزه دستاورد زندگی را به رائو اهدا کرد. او همچنین سه جایزه ایالتی فیلم کانادا را دریافت کرده بود.




