پس از آنکه گفته میشد رقابت برای بازی در نقش جیمز باند به سه بازیگر جوان بریتانیایی یعنی جک لودن، جاش اوکانر و کالوم ترنر محدود شده است، ناگهان رابرت پتینسون در روزهای پایانی این رقابت وارد میدان شد و توجهها را به شدت به خود جلب کرد.
چرا که او یک ستاره شناخته شده و محبوب است؛ بازیگری 40 ساله که بیش از نیمی از عمرش را در عرصه سینما سپری کرده و امسال نیز سال درخشانی را پشت سر گذاشته است. پتینسون در تابستان امسال در فیلم پرفروش «اودیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان حضور داشت و همچنین در دو پروژه متفاوت و موفق A24 به نامهای «دراما» و «پرایمتایم» بازی کرد که هر دو در گیشه عملکرد قابل توجهی داشتند. علاوه بر این، او قرار است ماه آینده در «تل ماسه: قسمت سوم» نیز بازی کند.
اضافه شدن نقش جیمز باند به رزومه او، گویی برتری او را بیش از پیش نشان میدهد. با این حال، در ابتدا برخی گمان میکردند معرفی پتینسون و نیکلاس هولت به عنوان نامزدهای احتمالی، صرفاً یک ترفند تبلیغاتی برای جلب توجه به روند انتخابی بود که چندان پر سر و صدا نبود.
اما انتخاب پتینسون به عنوان باند جدید، یک حرکت بیسابقه برای این فرنچایز 64 ساله است. نقش جیمز باند معمولاً نقشساز بوده و بازیگرانی که پیش از این انتخاب شدهاند، اغلب چهرههای نوظهور و کمتر شناخته شده بودهاند؛ مانند شان کانری که پیش از «دکتر نو» تنها یک نقش اصلی داشت یا راجر مور و پیرس برازنان که هر دو پیش از باند در تلویزیون شناخته شده بودند. در مقابل، پتینسون یک ستاره از پیش تثبیت شده است که شهرت جهانی دارد.
از سوی دیگر، کارگردان فیلم جدید باند، دنیس ویلنوو، نیز انتخابی غیرمعمول برای این پروژه است؛ کارگردانی برجسته و صاحب سبک که پیشتر با پتینسون در «تل ماسه: قسمت سوم» همکاری داشته است. بنابراین منطقی است که او بخواهد بازیگری در سطح پتینسون را برای این پروژه انتخاب کند.
با این حال، انتخاب پتینسون کمی بیش از حد ایمن و راحت به نظر میرسد؛ انتخابی که ریسک کمتری دارد و به جای خلق یک ستاره جدید، به سراغ یک چهره شناخته شده رفته است. پتینسون بازیگری توانمند است که ظاهر و شخصیت لازم برای ایفای نقش باند را دارد؛ قد بلند، جذاب و با توانایی ایجاد تعادل میان جذابیت و سردی که برای این شخصیت ضروری است.
اما شاید او کمی بیش از حد مناسب این نقش باشد. شهرت او به عنوان ستاره سینما بیشتر به خاطر بازی در نقشهای قهرمانان تاریک و جدی است، اما در عین حال بازیگری است که نقشهای عجیب و متفاوتی را نیز به خوبی ایفا کرده است؛ از جمله یک جنایتکار کوچک در فیلم «گود تایم»، نگهبان فانوس دریایی دیوانه در «فانوس دریایی» و نقشهای متفاوت و غیرمعمول دیگر.
شاید نقش جیمز باند بهترین فرصت برای نمایش این ویژگیهای خاص پتینسون نباشد، چرا که این شخصیت در طول 25 فیلم گذشته به عنوان یک جاسوس خوشپوش و کنترل شده با دیالوگهای تیز و هوشمندانه شناخته شده است. البته ممکن است ویلنوو و پتینسون دیدگاههای تازهای برای این شخصیت داشته باشند، اما بعید است که تغییرات زیادی در قالب کلی شخصیت ایجاد شود.
امید است پتینسون بتواند بین فیلمهای باند و پروژههای هنری و مستقل که به آنها علاقه دارد تعادل برقرار کند و همکاری با کارگردانان برجستهای چون کلر دنیس و لین رمزی را ادامه دهد.
در نهایت، باید به بازیگران دیگری که برای این نقش رقابت کردند نیز احترام گذاشت؛ افرادی مانند جک لودن، کالوم ترنر و جاش اوکانر که هر کدام در عرصه بازیگری جایگاه خاص خود را دارند و احتمالاً فرصتهای جدیدی پس از این رقابت برایشان فراهم خواهد شد. اما در این صنعت، برنده معمولاً همه چیز را به دست میآورد و برای پتینسون، گرفتن نقش جیمز باند به معنای یک پیروزی بزرگ است.




