هفته گذشته، سیاستمداران تصمیم گرفتند اجازه ندهند هالیوود از دست برود. فرماندار کالیفرنیا، گاوین نیوزوم، به دلیل نگرانی از احتمال خروج استودیو پارامونت از ایالت، فشار زیادی برای حل پرونده ضدانحصاری این شرکت وارد کرد. همزمان در کنگره، جمهوریخواهان و دموکراتها با هم متحد شدند و مشوقهای مالی برای صنعت فیلم آمریکا معرفی کردند، چرا که خطر از دست دادن این صنعت حیاتی به رقابت خارجی بسیار جدی است.
به طور خلاصه، این هفته نقطه عطفی بود که هالیوود به حوزهای تبدیل شد که نمیتوان آن را نادیده گرفت یا رها کرد.
تشدید نظارت دولتی بر پارامونت
توافق ضدانحصاری پارامونت شامل پنج سال نظارت دولتی، تعهد به حفظ مالکیت استودیوها، تولید تعداد مشخصی فیلم و ایجاد هیئت نظارتی برای شبکههای خبری CBS و CNN است. هیچیک از طرفین در این پرونده خواهان چنین نتیجهای نبودند؛ مدیرعامل پارامونت، دیوید الیسون، قصد داشت بدون هیچ شرطی شرکت وارنر برادرز دیسکاوری را خریداری کند اما حاضر به پذیرش برخی مداخلات دولتی به عنوان هزینه مقیاس بود. از سوی دیگر، دادستان کل کالیفرنیا، راب بونتا، میخواست این معامله را کاملاً متوقف کند یا حداقل مجبور به فروش داراییها کند.
پائولا بلیزارد، مسئول پرونده ضدانحصار در دفتر بونتا، در سمیناری در 14 سپتامبر گفت: «راهحلهای ساختاری همیشه بهتر از راهحلهای رفتاری هستند، زیرا دولت وارد میشود و میگوید ساختار را تغییر دهید و رقبای بیشتری ایجاد کنید، سپس دولت خارج میشود.» اما راهحل رفتاری به معنای مشارکت مستقیم دولت در بازار است.
تنها یک هفته بعد، بونتا موضع خود را تغییر داد و بستهای از راهحلهای رفتاری را اعلام کرد. این توافق پارامونت را ملزم میکند حداقل سالانه 30 فیلم منتشر کند و قراردادهای پخش کابلی وارنر برادرز دیسکاوری و پارامونت را به صورت جداگانه مذاکره کند. همچنین در صورت تصویب یارانه فدرال، پارامونت باید حجم تولید داخلی خود را چهار برابر کند.
منتقدان بونتا این توافق را تسلیم شدن خواندند، اما این قرارداد تعهدی بیسابقه برای اجرای سطح تولید پارامونت توسط دفتر دادستان کل ایجاد کرده است. بلیزارد در جلسه دادگاه در 24 سپتامبر به قاضی گفت: «اگر مشکلی ببینیم، روند قضایی را آغاز میکنیم. این موضوع ممکن است دوباره به شما بازگردد.»
تغییر نگرش هالیوود نسبت به دخالت دولت
تاریخچه هالیوود نشان میدهد که این صنعت معمولاً از دخالت دولت، چه در قالب سانسور و چه در قالب قوانین ضدانحصار، هراس داشته است. اما اتحادیهها و مدیران استودیوها هفته گذشته از تحولات استقبال کردند. استیفن گالووی، رئیس دانشکده فیلم دانشگاه چپمن، میگوید: «در گذشته هالیوود عمدتاً از دخالتها میترسید، اما این دو حرکت اخیر به طور کلی مورد استقبال قرار گرفتهاند.»
حمایت دوحزبی از مشوقهای فیلمسازی
دموکراتها معمولاً از «رفاه شرکتی» انتقاد میکنند، اما همیشه برای استودیوهای هالیوود که فرصتهای شغلی اتحادیهای ایجاد میکنند استثنا قائل شدهاند. اکنون جمهوریخواهان نیز به این جمع پیوستهاند. سال گذشته، تگزاس مشوقهای دولتی خود را افزایش داد و برای پروژههای مذهبی و فیلمهایی که میراث تگزاس را ترویج میکنند، پاداشهایی ارائه داد.
پیت جانسون، پژوهشگر صنعت رسانه و استاد دانشگاه نیویورک، میگوید: «ابعاد فرهنگی برای جذب محافظهکاران مالی سنتی به پروژههایی که ممکن است به عنوان کمک مالی به هالیوود دیده شود، به کار گرفته شده است.» این رویکرد تگزاس را میتوان پیشدرآمد حمایت رئیسجمهور ترامپ از مشوقهای فیلمسازی فدرال دانست.
ترس از از دست دادن هالیوود انگیزهای قوی در هر دو حزب بوده است. تهدید پارامونت به ترک کالیفرنیا باعث واکنش فرماندار نیوزوم و شهردار لسآنجلس، کارن باس، شد. همچنین پایان دوران اوج تلویزیون و کاهش فرصتهای شغلی تولید، حمایت از مشوقها را افزایش داده است.
سناتور تیم اسکات، جمهوریخواه از کارولینای جنوبی که مرکز فیلمسازی نیست، نیز از این مشوقها حمایت میکند و میگوید: «ما نمیتوانیم شاهد باشیم که تولید فیلمهای آمریکایی بیشتر و بیشتر به خارج از کشور منتقل شود و با خود شغل، سرمایهگذاری و منبع مهمی از تأثیر فرهنگی آمریکا را ببرد.»
در پایان هفتهای تاریخی، دیوید الیسون، مدیرعامل پارامونت، در ضیافت شام رسمی رئیسجمهور ترامپ در 24 سپتامبر حضور داشت که نمادی از اهمیت فزاینده پیوندهای هالیوود با دولت بود.




