فیلم بلند نخست کارگردان E دل موندو با عنوان «روزی روزگاری در فیلیپین» داستان دختری جوان را روایت می‌کند که در آستانه یک قتل‌عام سیاسی از شاهدی بی‌میل به همدستی در این فاجعه تبدیل می‌شود. این اثر الهام‌گرفته از قتل‌عام ماگوئیندائو در سال ۲۰۰۹ است که در بازار پروژه‌های آسیایی جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان به نمایش درآمد.
داستان فیلم در مکانی خیالی در جنوب فیلیپین اتفاق می‌افتد و محور آن سام، دختری ۱۹ ساله است که در یک پمپ‌بنزین کار می‌کند و ناخواسته درگیر قتل‌هایی می‌شود که توسط ارتش خصوصی یک خاندان سیاسی انجام می‌گیرد. پس از این اتفاقات، سام به دنبال دوست‌پسرش می‌گردد که ناپدید شده و احتمالاً در این قتل‌عام نقش داشته است. او درمی‌یابد که نهادهای مختلفی در این چرخه خشونت دخیل هستند.
در سال ۲۰۰۹، گروهی مسلح یک کاروان متشکل از شهروندان، خانواده‌ها، وکلا و خبرنگاران را که برای ثبت نام انتخاباتی در ماگوئیندائو در حرکت بودند متوقف کردند و ۵۸ نفر را کشتند که دست‌کم ۳۲ نفر از آن‌ها خبرنگار و فعال رسانه‌ای بودند. این حادثه به عنوان مرگبارترین حمله به خبرنگاران در تاریخ ثبت شده است.
دل موندو می‌گوید این رویداد سنگینی است که فیلیپین هنوز نتوانسته به طور کامل با آن کنار بیاید. او معتقد است چنین فجایعی به ندرت توسط یک فرد منفرد انجام می‌شود و معمولاً حاصل همکاری و سکوت گروهی از افراد است. این باور باعث شده فیلم به نوعی بررسی دقیق و خودکاوانه‌ای از جایگاه خود او در جامعه‌اش تبدیل شود.
کارگردان به شکنندگی ذهن یک زن جوان در زندگی‌ای که تحت سلطه مردان و پذیرش تدریجی خشونت شکل گرفته، علاقه‌مند است. او فیلم را داستان بلوغی می‌داند که در بطن واقعیت سیاسی فیلیپین غرق شده است و شخصیت سام، هرچند خیالی، راهی برای ورود به یک تراوما جمعی است. دل موندو امیدوار است مخاطبان پس از دیدن فیلم درک کنند که ما بخشی از چیزی بزرگ‌تر از خودمان هستیم که هم خوبی‌ها، هم بدی‌ها و زشتی‌های آن در درون ما نیز وجود دارد.
این فیلم توسط کایل نیوا و جیان کارلو لیبروجو از شرکت Screen Asia فیلیپین به همراه پاملا ریز، با همکاری فرانسه (Piano Sano Films) و نروژ (DUOfilm) تولید شده است. تهیه‌کنندگان مشارکتی شامل ایدریس لتیفی، ماری فوگلستین لگرید، لیندا بولستاد استرونن و اینگرید لیل هوگتون هستند. Screen Asia پیش‌تر فیلم واقعیت مجازی دل موندو با عنوان «Yellowfin» را تولید کرده که در جشنواره کن به نمایش درآمد.
نیوا می‌گوید همکاری قبلی باعث شده آن‌ها به دیدگاه دل موندو اعتماد کامل داشته باشند و او خشونت سیاسی را از منظر تجربه یک زن جوان به تصویر می‌کشد نه صرفاً به شکل نمایشی. برای لیبروجو، خبرنگار پخش، این پروژه اهمیت شخصی دارد و معتقد است این قتل‌عام نباید فقط به عنوان یک فصل بسته در تاریخ دیده شود، بلکه ساختارهای قدرت سیاسی، ترس و مصونیت از مجازات را که همچنان جامعه فیلیپین را شکل می‌دهند، آشکار می‌کند.
این پروژه پیش از این در برنامه‌های مختلفی از جمله Cinéfondation L’Atelier و Producers Network جشنواره کن، بازار تأمین مالی ونیز، Locarno Open Doors که جایزه توسعه و جایزه Sørfond را دریافت کرد، TorinoFilmLab با جایزه FOCAL Resource و آزمایشگاه فیلم جنوب شرق آسیا در جشنواره فیلم سنگاپور حضور داشته است. حمایت‌هایی از CNC و Institut français، مؤسسه فیلم نروژ، Visions Sud Est و Purin Pictures دریافت کرده است.
پس از سال‌ها توسعه، تیم سازنده اکنون در مرحله تأمین مالی پیشرفته قرار دارد و از بازار بوسان برای پر کردن شکاف مالی باقی‌مانده و یافتن شرکای تولید استفاده می‌کند. نیوا می‌گوید: «پس از این مسیر طولانی توسعه، امیدواریم بوسان پل نهایی بین توسعه و تولید باشد.»
