مون چوی، بازیگر شناخته‌شده کره‌ای که در کره با نام چوی هی-سو معروف است، پس از موفق‌ترین دوران کاری خود، سال‌ها جوایزش را از دید عموم پنهان نگه داشت. او برای نقش خود به عنوان آنارشیست ژاپنی کانکو فومیکو در فیلم «آنارشیست از مستعمره» جوایز متعددی در کره کسب کرد و بازی درخشانش در فیلم مستقل «بدن ما» که در جشنواره تورنتو به نمایش درآمد، جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم بوسان در سال ۲۰۱۸ را برایش به ارمغان آورد. در مجموع، دو فیلم او در یک سال ۱۴ جایزه برایش به ارمغان آوردند، زمانی که حدود ۳۰ سال داشت.
چوی در گفتگو با «واریتی» گفت: «چند سال گذشت و من جوایز را در کابینت گذاشتم. نمی‌خواستم آنها را به نمایش بگذارم چون هر وقت آنها را می‌دیدم، احساس فشار می‌کردم. حس می‌کردم باید چیزی را ثابت کنم تا نشان دهم لیاقتش را دارم.» او افزود که موفقیت زودهنگام می‌تواند تأثیرات منفی داشته باشد و باعث نشود احساس غرور کند، بلکه بیشتر احساس ناامیدی و نیاز به رسیدن به ارتفاعی بالاتر از آن جوایز را داشته است.
پس از آن دوره، چوی در فیلم‌های مستقل بیشتری بازی کرد و در سریال‌های تلویزیونی کره‌ای که به گفته خودش «خیلی بد شکست خوردند» حضور داشت. فیلم «دختری با چشمان بسته» که با کیم مینه‌ها بازی کرده و دو سال پس از نخستین نمایش در بوسان هنوز تاریخ اکران ندارد، از جمله این آثار است. در این مدت، او منتظر فیلم «بدفورد پارک» بود.
اکنون چوی در جشنواره فیلم بوسان به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران بخش مسابقه حضور دارد. این بخش تنها در دومین سال خود است و ریاست هیئت داوران را ژانگ ییمو بر عهده دارد. دیگر اعضای هیئت داوران شامل بی گان، کی ایشیکاوا، جولی جونگ، تران تی بیچ نگوک و سامال یسلیاموا هستند. فیلم «بدفورد پارک» نیز در بخش «فلش فوروارد» جشنواره به نمایش درآمده است.
چوی درباره بازگشت به بوسان به عنوان داور گفت: «احساس نمی‌کنم باید چیزی را به کسی ثابت کنم. بیشتر مثل یک دانشجو هستم که می‌خواهد از فیلم‌هایی که با افراد شگفت‌انگیزی مثل ژانگ ییمو و بی گان می‌بینم، یاد بگیرد.»
معیار او برای انتخاب فیلم‌های برتر، ایده اصغر فرهادی است که می‌گوید فیلم خوب زمانی آغاز می‌شود که مخاطب سینما را ترک می‌کند. دو روز پیش از سفر به بوسان، چوی فیلم «عشق ممکن» ساخته لی چانگ-دونگ را با پدرش در سینما دید و درباره برداشت‌های متفاوتشان از پایان فیلم بحث کردند. او به دنبال فیلم‌هایی است که پس از خروج از سالن سینما، سوالات عمیقی در ذهن مخاطب باقی بگذارند، نه فیلم‌هایی که پاسخ‌های قطعی ارائه می‌دهند.
چوی به عنوان بازیگر به دنبال اجراهایی است که نه به خاطر کمال، بلکه به دلیل صداقت لحظه‌ای‌شان در ذهن می‌مانند.
فیلم «بدفورد پارک» به کارگردانی استفانی آن، داستان آدری (با بازی چوی) است، یک فیزیوتراپیست کره‌ای-آمریکایی در نیوجرسی که بین انتظارات والدین مهاجرش و زندگی خودش گرفتار است. پس از تصادف مادرش، آدری رابطه غیرمنتظره‌ای با الی (سون سوک-کو)، کشتی‌گیر سابق که پشت فرمان بوده، برقرار می‌کند. این فیلم در بخش رقابتی درام آمریکایی جشنواره ساندنس در ژانویه به نمایش درآمد و جایزه ویژه هیئت داوران برای فیلم اول را دریافت کرد. شرکت سونی پیکچرز کلاسیکس حقوق جهانی فیلم را خریداری کرد و پس از آن در برنامه کشف جشنواره تورنتو نیز نمایش داده شد.
چوی هفت سال پیش برای این نقش تست داد. کارگردان فیلمنامه کامل را پیش از تست برای او فرستاد که به گفته چوی، امری نادر است و او آن را یکجا روی تلفن همراهش خواند. کشمکش آدری بین دختر مطیع کره‌ای بودن و زندگی برای خودش، بازتابی از دوران کودکی چوی است که بین ژاپن، سئول و نیوجرسی جابجا شده بود. او در کره به خاطر این جابجایی‌ها مورد تمسخر قرار می‌گرفت.
شغل آدری به چوی کمک کرد تا بهتر با شخصیت ارتباط برقرار کند. او می‌گوید آدری قلبی گرم برای دیگران دارد اما نمی‌داند چگونه باید به خودش محبت کند، که این موضوع را به ارزش‌های خانواده‌های کره‌ای و ژاپنی درباره فداکاری نسبت می‌دهد.
تولید فیلم سال‌ها طول کشید. چوی در آمریکا ناشناخته بود، استفانی آن کارگردان تازه‌کار و الی در ابتدا به عنوان یک شخصیت سفیدپوست نوشته شده بود. پاندمی کرونا همه چیز را متوقف کرد. پس از چهار سال، تیم فیلم کوتاهی ۱۵ دقیقه‌ای ساخت تا به سرمایه‌گذاران نشان دهد. سون که دوست ده ساله چوی بود، پس از موفقیتش به چوی گفت اگر الی کره‌ای-آمریکایی شود، خودش نقش را می‌خواهد. چوی این ایده را به آن پیشنهاد داد و فیلمنامه برای سون بازنویسی شد. سون شرکت هیوندای موتور را به عنوان اولین حامی مالی فیلم وارد کرد و چوی به عنوان تهیه‌کننده اجرایی معرفی شد.
چوی مسیر غیرمعمولی برای بازیگری در کره طی کرده است. او در کودکی علاقه زیادی به مطالعه داشت و همیشه به دنبال فیلمنامه‌هایی بود که او را شگفت‌زده کنند. این انتخاب‌ها باعث شد بیشتر در فیلم‌ها و آثار هنری مستقل حضور یابد. او در دانشگاه یانسه سئول در رشته روزنامه‌نگاری و ادبیات انگلیسی تحصیل کرد و همزمان در باشگاه تئاتر دانشجویی بازیگری تمرین کرد. سپس یک سال در دانشگاه برکلی کالیفرنیا دوره بازیگری گذراند. او همچنین نویسنده مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه و شعر است.
چوی به یاد می‌آورد که در نیویورک با جئون دو-یون، بازیگر و شریک صحنه‌اش، در اجرای «باغ آلبالو» سیمون استون همکاری کرده است. این نمایش ابتدا در سئول اجرا شد و سپس به هنگ‌کنگ، سنگاپور، آدلاید و نیویورک رفت. جئون در این دیدار به چوی گفت: «مون… من برای تو خیلی خوشحالم و بدان که تو از آنچه فکر می‌کنی بزرگ‌تر هستی.»
چوی یک تجربه کارگردانی کوتاه با فیلم «بندی» در سال ۲۰۲۱ دارد که در مجموعه «بدون قاب» عرضه شد. او و سون هر دو فیلم‌نامه‌های خود را نوشتند. او می‌گوید قصد نداشت کارگردان شود و بیشتر برای لذت نوشتن فیلمنامه می‌کند.
او پروژه جدیدی دارد: بازی در اقتباس کره‌ای نمایشنامه «Une histoire d’amour» نوشته الکسی میشالیک، نویسنده و کارگردان فرانسوی که داستان زوجی همجنسگرا را دنبال می‌کند که تلاش می‌کنند فرزندی داشته باشند. این نمایشنامه در سال ۲۰۲۰ اجرا شد و جایزه مولیر را دریافت کرد. میشالیک نسخه سینمایی آن را ساخته و چوی قرار است سال آینده در سئول آن را اجرا کند. پس از تماس تصویری با میشالیک، اجازه دارد نسخه سینمایی آن را در بروکلین بسازد. او هنوز تصمیم نگرفته که کارگردان، تهیه‌کننده یا بازیگر آن باشد اما می‌خواهد خودش فیلمنامه را بنویسد.
چوی معتقد است که جهانی شدن کی-پاپ و سریال‌هایی مانند «بازی مرکب» فرصت‌های جدیدی برای بازیگران کره‌ای در خارج از کشور فراهم کرده اما محدودیت اصلی توانایی بازی به زبان انگلیسی است. او اکنون به سه زبان انگلیسی، کره‌ای و ژاپنی بازی می‌کند و یادگیری انگلیسی را از ۱۵ سالگی آغاز کرده است. برای فیلم «بدفورد پارک» مربی لهجه استخدام شده تا بازیگران لهجه کره‌ای-آمریکایی نیوجرسی را به خوبی اجرا کنند.
او درباره وضعیت سینمای کره می‌گوید که در حال بهبود است اما بیشتر به ژانرهای خاص، به ویژه ترسناک، تکیه دارد. او به کارهای پارک چان-ووک، لی چانگ-دونگ، نا هونگ-جین و بیون سونگ-هیون اشاره می‌کند و امیدوار است فیلمسازان هم‌نسل خود را بیشتر ببیند. چوی خود نیز به عنوان تهیه‌کننده احساس مسئولیت می‌کند و می‌خواهد پیشرو نسل جدید باشد.
در حال حاضر چوی با «بدفورد پارک» در جشنواره‌ها حضور دارد و به دنبال نقش‌های انگلیسی‌زبان است. او شش ماه پیش با شرکت‌های مدیریت گِرش و کگنیشن قرارداد بسته و از آن زمان تست بازیگری و ارسال ویدئوهای خود را آغاز کرده است. او خود را تازه‌وارد هالیوود می‌داند و درباره اقتباس سینمایی «Une histoire d’amour» می‌گوید ممکن است ده سال طول بکشد تا به نتیجه برسد.
