شخصیت راکی در فیلم «پروژه هیل مری» که باعث اشک بسیاری از مخاطبان شد، موجودی پنجپا، بدون چهره و با صدایی است که متعلق به جیمز اورتیز است. اورتیز با اجرای فوقالعاده خود توانسته این شخصیت را به زندگی بیاورد.
در ماه آوریل، گزارش اختصاصی منتشر شد که آمازون MGM جیمز اورتیز را برای جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل در نود و نهمین دوره جوایز اسکار معرفی کرده است. این خبر بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی داشت و طرفداران بسیاری خواستار نامزدی این شخصیت دوستداشتنی شدند. حتی برنامه تلویزیونی «تودی» نیز به این موضوع پرداخت.
اورتیز که در آلبانی متولد و در تگزاس بزرگ شده، پیش از ورود به دنیای فیلم، در تئاتر فعالیت داشت و جوایزی مانند اوبی را برای نمایش «The Woodsman» دریافت کرده است. «پروژه هیل مری» نخستین فیلم بلند او به شمار میرود.

او درباره تبدیل راکی به یک شخصیت زنده توضیح میدهد که این کار نتیجه همکاری تیمی از عروسکگردانها بوده است. در ابتدا قرار بود تنها خودش عروسک را کنترل کند اما با توجه به پیچیدگی آن، تیمی از هنرمندان محلی را گرد هم آورد تا حرکات و احساسات را به صورت هماهنگ اجرا کنند. آنها حدود هشت هفته صرف تمرین کردند تا زیرمتنهای احساسی شخصیت را از طریق حرکات فیزیکی بیان کنند.
اورتیز معتقد است عروسکگردانی یک نوع بازیگری است که باید همانند بازیگری معمولی به شخصیت پرداخته شود، با این تفاوت که این احساسات از طریق یک پوسته خارجی منتقل میشود. او همچنین پس از فیلمبرداری با ارسال یادداشتهای مفصل به انیماتورهای شرکت Framestore، به آنها در خلق حرکات دقیقتر کمک کرد.
از نظر او، صنعت سینما باید به هنر عروسکگردانی بیشتر توجه کند و این حرفه را به عنوان یک شاخه بازیگری به رسمیت بشناسد، نه صرفاً یک کار فنی یا بخشی از گروه تولید. او به تأثیرگذاری اندی سرکیس در نقش گالوم اشاره میکند و میگوید که راه را برای او هموار کرده است.
اورتیز در پایان میگوید هدف اصلی خلق شخصیتی است که مخاطب کاملاً در آن غرق شود، اما در عین حال باید به کسانی که این شخصیتها را میسازند نیز ارزش گذاشت و آنها را به رسمیت شناخت.




