یک جشنواره فیلم کوئیر در سوئیس پس از تهدید به تحریم از سوی گروههای محلی از جمله یک جشنواره فیلم فلسطینی، فیلم اسرائیلی «همه چیز را به من بگو» را از برنامه خود حذف کرد.
جشنواره «همه چیز عالی است» که خود را به عنوان جشنوارهای برای سینمای کوئیر در ژنو معرفی میکند، در ابتدا فیلم «همه چیز را به من بگو» ساخته موشه روزنتال را در فهرست نمایشهای خود قرار داده بود. این فیلم که اخیراً به عنوان نماینده اسرائیل برای بخش فیلم بینالمللی اسکار انتخاب شده، داستان پسری ۱۲ ساله را روایت میکند که در دهه ۱۹۸۰ و در اوج بحران ایدز، راز تلخی درباره پدرش کشف میکند. این فیلم اوایل امسال در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد و ماه گذشته رکورد بیشترین نامزدیها را در جوایز آکادمی فیلم اسرائیل به دست آورد.
روز دوشنبه، جشنواره «همه چیز عالی است» دو نمایش برنامهریزی شده این فیلم را لغو کرد و دلیل آن را تهدید به تحریم پس از دریافت ایمیلی از جشنواره فلسطین «فیلمر سِست اگزیستر» مستقر در ژنو اعلام کرد. شارلوت اسپکتور، مسئول ارتباطات جشنواره، گفت: «آنها شروع به ارسال پیامهایی کردند مانند ‘ما جشنواره شما را تحریم خواهیم کرد’ — تحریم، تحریم، فقط تحریم. وقتی کسی از تحریم جشنواره صحبت میکند، این تهدید بزرگی است.»
اسپکتور افزود: «این فیلم درباره دهه ۸۰ و ایدز/اچآیوی است و هیچ ارتباطی با وضعیت کنونی یا آنچه در اسرائیل و غزه رخ میدهد ندارد.»
جشنواره «همه چیز عالی است» که قرار است جمعه ۹ اکتبر با نمایش سوئیسی فیلم «سفر عجیب: داستان راکی هورور» افتتاح شود، بخشی از بودجه خود را از شهر ژنو دریافت میکند، همانند جشنواره فلسطین «فیلمر سِست اگزیستر». گروههای دیگری که در فشار برای حذف فیلم نقش داشتند شامل هماهنگی دانشجویی فلسطین در دانشگاه ژنو، جنبش تحریم، بایکوت و تحریم (BDS) ژنو، CRAQ و ماراد بودند.
پس از دریافت تهدیدهای تحریم، جشنواره از موشه روزنتال خواست موضع خود را درباره دولت کنونی اسرائیل و جنگ در فلسطین اعلام کند. روزنتال و تهیهکنندگان پاسخ دادند که نماینده دولت اسرائیل نیستند و فیلمهایشان از سیاستهای فعلی دولت حمایت یا تبلیغ نمیکنند.
با وجود دریافت این بیانیه، جشنواره تصمیم گرفت فیلم را از برنامه حذف کند. سیلویا کاچین، مدیر هنری جشنواره، در بیانیهای به روزنامه سوئیسی گفت: «لغو نمایش به خود فیلم مربوط نیست بلکه به تمایل برای اجتناب از جنجالها چند روز پیش از افتتاح جشنواره است.»
اسپکتور نیز گفت: «شش روز مانده به جشنواره، تصمیم گرفتند وارد این بحثهای داغ نشوند. این تصمیمی بود برای اتحاد و همبستگی.» او افزود: «هنوز قلبهای ما سنگین است. دوستانی دارم که میگفتند واقعاً میخواستند این فیلم را ببینند و حاضر بودند دو برابر قیمت بپردازند. این تصمیم سه روز طول کشید و با درد و رنج زیادی همراه بود.»
نامهای که به سازندگان فیلم درباره تغییر تصمیم جشنواره ارسال شد، از تسلیم شدن در برابر فشار تحریمکنندگان عذرخواهی کرد و نوشت: «ما صمیمانه از این اتفاق متأسفیم. شخصاً با این واکنش منفی و حمله موافق نیستم، اما مجبور شدیم این تصمیم را برای حفظ سلامت مخاطبان جشنواره و اطمینان از نمایش مناسب سایر فیلمها اتخاذ کنیم.»
این لغو پس از امضای چندین تعهد به تحریم نهادهای سینمایی اسرائیل توسط بازیگرانی مانند خاویر باردم و اما استون رخ داد. جامعه فیلمسازی اسرائیل که معمولاً چپگرا است، این فراخوانها را رد کرده و به فیلمهایی اشاره میکند که به صراحت دولت اسرائیل را نقد میکنند، مانند «نازا» که در ونیز به نمایش درآمد و فیلم نماینده اسرائیل در اسکار سال گذشته «دریا» که درباره پسری فلسطینی است که به تلآویو میرود.
تابستان امسال نیز نداو لاپید، کارگردان اسرائیلی، به دلیل اعتراض به دولت اسرائیل از هیئت داوران جشنواره بینالمللی فیلم مارسی اخراج شد. فیلم اخیر او «بله» نقدی شدید بر ملیگرایی اسرائیلی است.
تهیهکنندگان «همه چیز را به من بگو» به رسانهها گفتند: «یک فیلم نماینده دولت نیست و فیلمسازان نباید مسئول سیاستهای آن باشند. بسیاری از ما در اسرائیل مخالف جنگ هستیم و به شدت دولت خود را نقد میکنیم. این فیلم داستانی انسانی درباره عشق، خانواده، هویت و بهبودی است و برای ایجاد ارتباط و گفتگو ساخته شده، نه برای نمایندگی دولت. آیا از فیلمسازان ایرانی یا آمریکایی هم خواسته میشود پیش از نمایش فیلمهایشان موضع خود را درباره دولتهایشان اعلام کنند؟»
آنها تأکید کردند که به شدت به عضویت در جامعه بینالمللی فیلم اهمیت میدهند که در آن پرسشهای دشوار و دیدگاههای مختلف میتوانند وجود داشته باشند و جشنوارهها باید فضایی برای این ارتباط و گفتگو فراهم کنند، نه اینکه هنرمندان را به دلیل محل تولدشان حذف کنند.




