آژانس فیلم اندونزی در حال همکاری برای تدوین پیش‌نویس جدید قانون فیلم است که نقش و اختیارات این نهاد را بازتعریف می‌کند. هم‌زمان، جاکارتا که میزبان چهار پروژه تولیدی نتفلیکس است، در تلاش است تا به یک مرکز منطقه‌ای فیلم تبدیل شود.
فوزان زیدنی، رئیس آژانس فیلم اندونزی (BPI)، در گفت‌وگو با وریتی اعلام کرد که پیش‌نویس اولیه این قانون با همکاری وزارت فرهنگ از زمان جشنواره کن شکل گرفته و در حال بررسی است. او افزود که جهت‌گیری کلی مثبت بوده و روند پیشرفت مناسبی دارد.
کمیسیون فیلم جاکارتا در ژوئن امسال راه‌اندازی شد و همراه با سرویس یک‌جا برای تولیدکنندگان به نام Filming in Jakarta، به جذب شرکت‌های تولیدی از مالزی و هند کمک کرده است. معاون فرماندار جاکارتا، رانو کارنو، از تولید چهار عنوان جدید نتفلیکس در این شهر خبر داد و گفت که این همکاری در قالب تفاهم‌نامه‌ای در اجلاس فیلم جاکارتا شکل گرفته است. نتفلیکس همچنین در توسعه استعدادهای محلی فیلم‌سازی مشارکت خواهد داشت.
فرماندار پرامونو آنونگ هدف‌گذاری کرده که جاکارتا به اندازه بوسان کره جنوبی به یک قطب فیلم تبدیل شود. کارنو که بازیگر و فیلم‌ساز باتجربه‌ای است، سیاست‌های فیلم این شهر را هدایت می‌کند و می‌گوید طی پنج سال آینده قصد دارند اکوسیستم کامل فیلم از تولید تا تأمین مالی و دسترسی به بازار را شکل دهند و زیرساخت‌های مشابه بوسان مانند استودیوها و سالن‌های صداگذاری را ایجاد کنند.
جاکارتا برخی هزینه‌های لوکیشن را تا ۵۰ درصد کاهش داده و معافیت مالیاتی ۵۰ درصدی برای بلیت فیلم‌های اندونزیایی واجد شرایط اعمال کرده است. کارنو اشاره کرد که هنوز پتانسیل زیادی برای توسعه مشوق‌های تولید وجود دارد و از تجربیات تایلند و مالزی برای رشد سریع‌تر صنعت فیلم بهره می‌برند.
کمیسیون فیلم بوسان نقش مهمی در عضویت کمیسیون فیلم جاکارتا در شبکه آسیایی AFCNet داشته است که به جاکارتا کمک می‌کند به عنوان قطب فیلم آینده منطقه شناخته شود.
برای گسترش مزایا به خارج از پایتخت، جاکارتا با دفتر نمایندگی بانک اندونزی همکاری می‌کند و از سازندگان فیلم و فعالان صنعت برای شرکت در اجلاس و جشنواره فیلم دعوت می‌کند. برنامه Jaksinema با آوردن سینما به بازارهای عمومی، بلیت‌های ارزان‌تر برای مخاطبان با درآمد پایین و متوسط ارائه می‌دهد.
زیدنی معتقد است بزرگ‌ترین مانع برای سرمایه‌گذاری نهادی در فیلم، نبود روش ارزیابی دارایی‌های معنوی فیلم است که بانک‌ها و سازمان ناظر مالی اندونزی (OJK) آن را به عنوان وثیقه قبول کنند. قانون فعلی اقتصاد خلاق اجازه تأمین مالی مبتنی بر دارایی‌های معنوی را داده اما دستورالعمل‌های فنی و اصلاحات لازم هنوز نهایی نشده‌اند. اجلاس فیلم جاکارتا تلاش می‌کند تا با همکاری OJK، وزارت اقتصاد خلاق، اداره مالکیت معنوی و بانک‌ها، روش ارزیابی استاندارد و طرح آزمایشی تأمین مالی را ایجاد کند.
در سطح ملی، اندونزی نهاد مستقلی مانند CNC فرانسه یا KOFIC کره ندارد. آژانس فیلم اندونزی می‌تواند هماهنگ‌کننده و مدافع باشد اما توانایی تأمین مالی مستقل یا وضع سیاست ندارد. زیدنی خواستار تصویب قانونی است که به این آژانس اختیارات قانونی و بودجه مشخص بدهد.
دو وزارتخانه هم‌اکنون مسئولیت فیلم در اندونزی را بر عهده دارند و زیدنی تأکید می‌کند که آژانس فیلم قصد جایگزینی آنها را ندارد بلکه می‌خواهد مشکلات هماهنگی را حل کند. او حمایت وزیر فرهنگ را در بهترین وضعیت چند سال اخیر می‌داند اما زمان تصویب قانون را مشخص نکرد.
سهم تولیدات محلی در گیشه اندونزی حدود ۶۷ درصد است اما رشد بازار در سال ۲۰۲۶ به دلیل فشارهای اقتصادی جهانی کندتر شده است. زیدنی می‌گوید پل ارتباطی برای عرضه داستان‌های اندونزیایی به بازارهای جهانی هنوز ساخته نشده است.
در اجلاس لومیر، وزارت فرهنگ اندونزی صندوق جدیدی برای تولید مشترک بین‌المللی اعلام کرد که با حمایت CNC فرانسه ایجاد شده و برای فیلم‌سازان سراسر جهان که با شرکای اندونزیایی همکاری می‌کنند، باز است. این صندوق در کنار صندوق تطبیقی دولت قرار دارد که تا سقف مشخصی به پروژه‌هایی که سرمایه‌گذاری خارجی جذب کنند، کمک مالی می‌کند. زیدنی می‌گوید این صندوق‌ها به تنهایی برای تولیدکنندگان مستقل که ارتباطات بین‌المللی ندارند کافی نیست اما انگیزه‌ای ملموس و حمایت‌شده از دولت برای ایجاد این روابط فراهم می‌کند.
اندونزی در سال ۲۰۲۴ اولین توافق تولید مشترک خود را با هلند امضا کرد و مذاکراتی با فرانسه در جریان است. تولیدکنندگان کره‌ای نیز به شدت به بازارهای جنوب شرق آسیا نگاه می‌کنند و اندونزی به دلیل مقیاس خود شریک طبیعی محسوب می‌شود.
زیدنی که سابقه کار در دیزنی را دارد، پس از عقب‌نشینی پلتفرم‌های جهانی از تولیدات اصلی جنوب شرق آسیا در سال ۲۰۲۳، نگران تغییر استراتژی محتوا و خروج آنها از بازار اندونزی است. آژانس فیلم در تلاش است روابط نزدیک‌تری با عوامل فروش بین‌المللی و توزیع منطقه‌ای برقرار کند و امکان حضور مشترک تولیدکنندگان اندونزیایی در بازارهای منطقه‌ای را بررسی می‌کند.
مسئله دیگر کمبود استعداد است. مدارس فیلم اندونزی در ۲۷ دانشگاه حدود ۱۲۰۰ فارغ‌التحصیل سالانه دارند اما بیشتر آنها جذب صنعت نمی‌شوند و نرخ ترک کار حدود ۶۰ درصد است.
ماموریت زیدنی تا سال ۲۰۳۰ ادامه دارد و او می‌خواهد تا آن زمان حداقل دو توافق تولید مشترک دوجانبه اجرایی شده، سیستم تأمین مالی قابل اتکا شکل گرفته و تولیدکنندگان اندونزیایی به طور منظم در بازارهای بین‌المللی حضور داشته باشند. او می‌گوید وقتی این سیستم به صورت روتین و نه به صورت قهرمانانه کار کند، آن زمان می‌توان گفت ساختاری پایدار ایجاد شده است.
