گریتا تونبرگ، فعال محیط زیست سوئدی، روز سهشنبه به طور غیرمنتظره در جشنواره فیلم زوریخ حاضر شد و در نمایش مستند جدید «خانه من از باد و شن» شرکت کرد. این فیلم به اشغال صحرای غربی توسط مراکش میپردازد.
تونبرگ این مستند را «قدرتمند» خواند و گفت که میتواند «تغییر ایجاد کند». او درباره نگرش جهان نسبت به این منطقه صریح و بدون پرده سخن گفت و اظهار داشت: «این ریاکاری شدید مرا بسیار عصبانی و ناراحت میکند.»
او افزود: «برای من، این فیلم درباره خیانت است؛ خیانتی در چندین سطح. اول، اشغال و خشونتهایی که به نوعی عادی شده یا به عنوان امری عادی دیده میشود. جلب توجه رسانهها و دریافت بازخورد نیز دشوار است که خود خیانتی دیگر است.» سپس به «خیانت جنبش همبستگی بینالمللی» اشاره کرد.
صحرای غربی از سال ۱۹۷۵ تحت اشغال مراکش است و اغلب به عنوان آخرین درگیری استعماری در آفریقا شناخته میشود. در سال ۲۰۲۵، آمریکا بار دیگر حاکمیت مراکش بر این منطقه را به رسمیت شناخت.
اخیراً فیلم «اودیسه» به کارگردانی کریستوفر نولان به دلیل فیلمبرداری صحنههایی در صحرای غربی با انتقاد مواجه شد و نولان متهم به «همکاری در سرکوب مردم صحراوی توسط مراکش» شد. جشنواره بینالمللی فیلم صحرای غربی (FiSahara) نیز بیانیهای صادر و خواستار توقف تولید این فیلم شد.
گریتا تونبرگ درباره شخصیت اصلی فیلم، نجلاء محمد-لامین، فعال حقوق بشر صحراوی گفت: «مطمئنم افرادی مانند شما دنبال تشکر یا تحسین نیستند بلکه خواهان اقدام هستند. مسئولیت اخلاقی بر عهده همه ماست، به ویژه ما که از امتیاز و منابع برخورداریم، تا صدای مبارزات صحرای غربی را بلند کنیم.»
او هشدار داد: «در غیر این صورت، ما چیزی جز ریاکار نیستیم.»
نجلا محمد-لامین که زندگی و مبارزهاش برای استقلال صحرای غربی در این مستند به تصویر کشیده شده، هنگام تماشای فیلم احساسی شد و گفت: «وقتی این ده سال از زندگیام را میدیدم، نمیتوانستم از فکر کردن به تمام داستانها و زندگیهای پنجاه سال گذشته که هیچکس نشنیده، دست بردارم؛ داستانهایی که احتمالاً الهامبخشتر از زندگی من هستند: مادربزرگم، خواهرم که فوت کرد، مادرم و همه همسایههایمان. هزاران نفری که در این اردوگاهها دفن شدهاند و هیچوقت نمیخواستند آنجا دفن شوند.»
او افزود: «به عنوان کسی که پناهندهای فراموششده در بیابان است، همیشه دنبال فرصتی برای بیان داستانم بودهام. نمیدانستم این داستان به مستند تبدیل شود. تنها چیزی که میدانم این است که پیام مردمم را حمل میکنم و در هر جایی که بروم آن را منتقل خواهم کرد؛ چه در مستند، چه در مقاله، چه در ایستگاه قطار یا هواپیما، چون من صدا هستم و جهان باید حقیقت را بداند.»
این مستند به کارگردانی پاتریک والی ساخته شده و توسط شرکت لایتباکس عرضه میشود.
گریتا تونبرگ که در سال ۲۰۲۵ از یک اردوگاه پناهندگان صحراوی بازدید کرده بود، همچنین در یک پنل ویژه درباره «مقاومت و فعالیت برای صحرای غربی» شرکت کرد.




