در هفدهمین دوره مراسم Governors Awards که یکشنبه شب در سالن ری دالبی در اوویشن هالیوود برگزار شد، آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسکارهای افتخاری را به گلن کلوز، ریدلی اسکات و فلوید نورمن اهدا کرد. همچنین کریستین واشون و پاملا کافلر، بنیانگذاران شرکت Killer Films، جایزه یادبود اروینگ جی. تالبرگ را دریافت کردند و به نخستین تیم تولید زنانهای تبدیل شدند که این افتخار را کسب میکند.
در این مراسم، ماهرشالا علی، جان مالکوویچ، مت دیمون، تاد هینز و جولیان مور به عنوان ارائهدهندگان جوایز حضور داشتند و تام کروز، پدرو پاسکال، اولیویا وایلد، دایان وارن و اندرو گارفیلد از جمله مهمانان حاضر در جمع اسطورهها و نامزدهای اسکار بودند.
گلن کلوز پس از هشت بار نامزدی بالاخره اسکار گرفت
گلن کلوز که با هشت نامزدی اسکار بدون برد، رکوردی برابر با پیتر اوتول دارد، به عنوان مرکز احساسی مراسم شناخته شد. یکی از تلخترین شکستهای او در سال ۲۰۱۸ برای فیلم “همسر” بود که پس از کسب جوایز گلدن گلوب، SAG و Critics Choice، اسکار را به اولیویا کلمن برای فیلم “محبوبه” واگذار کرد. وقتی جان مالکوویچ جایزه را به او اهدا کرد، سالن پر از شور و هیجان شد.
کلوز در سخنرانی خود با قدردانی فراوان، از دوران سخت کودکیاش گفت که بین ۷ تا ۲۲ سالگی در یک فرقه محدودکننده بود و با فیلمهای دیزنی به دنیای دیگری پناه برد. او سپس به کالج ویلیام و مری رفت و در آنجا نقش اولیویا در “شب دوازدهم” را بازی کرد که برایش حکم “آب در بیابان” را داشت.
او درباره شکستهایش گفت: “همیشه احساس کردهام بزرگترین افتخار، حضور در همان اتاق است. در طول ۴۳ سال گذشته، هشت بار در آن اتاق بودهام.” کلوز از نماینده قدیمی خود کوین هووان تشکر کرد که در لحظات سخت با یادداشتی حمایتی به او روحیه میداد. او سخنان خود را با اشاره به دخترش آنی که در سه سالگی گفته بود “من همه تو را میخواهم” به پایان رساند و گفت: “درد دوری همیشه با شادی بازگشت تسکین مییابد.”
دایان وارن به اولیویا وایلد پیشنهاد نوشتن آهنگ کریسمس داد
دایان وارن، دریافتکننده اسکار افتخاری ۲۰۲۲، در حین مراسم با اولیویا وایلد، بازیگر و کارگردان فیلم “دعوت”، دیدار کرد و پس از آشنایی، درباره پروژه کریسمسی وایلد پرسید و پیشنهاد نوشتن یک آهنگ کریسمس برای فیلم او را داد. وایلد پاسخ مثبت داد اما هنوز مشخص نیست که این گفتگو به همکاری منجر شده است یا خیر.
رقابت اسکار در مراسم Governors Awards
این مراسم به عنوان شروع غیررسمی کمپینهای اسکار شناخته میشود. بازیگرانی چون تام هالند و زندایا با هم وارد سالن شدند، هالند با تیموتی شالامه و کایلی جنر دیدار کرد و تام کروز با کارگردان فیلم “بودن هئومان”، سیان هدر، گفتگو کرد. همچنین کارگردان “ادیسه”، کریستوفر نولان، با جان لگویزامو و جافار جکسون از بازیگران “مایکل” ملاقات داشتند. اندرو گارفیلد نیز در میان جمعیت حضور داشت.
جان مالکوویچ درباره بهترین مرگهای نمایشی گلن کلوز صحبت کرد
جان مالکوویچ، همبازی کلوز در “روابط خطرناک”، در سخنرانی خود گفت: “به نظر من نشانه یک بازیگر بزرگ، مرگهای نمایشی و خاص او روی صحنه است.” او به مرگهای بهیادماندنی کلوز در فیلمهایی مانند “حمله مریخ” و “جذابیت مرگبار” اشاره کرد و درباره تنوع نقشهای او گفت که صحنه شستن ظرفها در “استراحت بزرگ” برای بسیاری از بازیگران نقطه اوج است اما برای کلوز یک روز عادی است.
فلوید نورمن جایزه افتخاری خود را دریافت کرد
فلوید نورمن، انیماتور ۹۱ ساله و اولین انیماتور سیاهپوست دیزنی که از سال ۱۹۵۶ در این استودیو فعالیت میکند، جایزه افتخاری خود را دریافت کرد. ماهرشالا علی جایزه را به او اهدا کرد و گفت که نورمن به دلیل نقش خود در انیمیشنها واجد شرایط اسکار نبود اما امشب این جایزه را میگیرد.
نورمن از شروع کار خود در “زیبای خفته” گفت و اینکه والت دیزنی نقاشیهای طنز او را دید و او را به تیم داستاننویسی “کتاب جنگل” منتقل کرد. او همچنین به همکاری با پیت داکتر، کارگردان “هیولاها، اینک” که پسر دوست دوران دبیرستانش بود، اشاره کرد و این همکاری را یک پیچش جالب هالیوودی خواند.
او با اشاره به انتقادی که زندگیاش را فاقد درام دانسته بود، گفت: “گاهی حتی فیلمها هم پایان خوش دارند و این شب خاص، پایان خوش من است.” هر پنج فرزندش در مراسم حضور داشتند.
ریدلی اسکات جایزه را به نمایندگی از برادرش پذیرفت
مت دیمون جایزه افتخاری ریدلی اسکات را با شوخیهایی درباره فیلمهایی که در آنها بازی نکرده است، اهدا کرد. اسکات که چهار بار نامزد اسکار شده اما هرگز برنده نشده، به صورت ویدئویی حضور داشت و درباره اولین فیلم خود “پسر و دوچرخه” که با برادر ۱۵ سالهاش تونی ساخته بود، صحبت کرد.
او جایزه را به نمایندگی از برادرش که در سال ۲۰۱۲ درگذشت، پذیرفت و گفت: “کارهای بزرگ او قطعاً شایسته این تقدیر بود.” این سخنان با تشویق فراوان حضار همراه شد.
نیل پاتریک هریس اجرای ویژهای از “هدویگ” داشت
نیل پاتریک هریس، بازیگر برادوی و برنده جایزه تونی، قطعه “منشأ عشق” از نمایش “هدویگ و اینچ عصبانی” را اجرا کرد؛ فیلمی که واشون و کافلر در تولید آن نقش داشتند.
کریستین واشون و پاملا کافلر تاریخساز شدند
کریستین واشون در ویدئویی به جولیان مور گفته بود که روزی جایزه تالبرگ را دریافت خواهد کرد و جولیان مور پاسخ داده بود که او این جایزه را به او اهدا خواهد کرد. این اتفاق در مراسم رخ داد و جولیان مور به همراه تاد هینز این جایزه را به واشون و کافلر تقدیم کردند.
واشون گفت که همه فکر میکنند او بخش ترسناکتر تیم است اما واقعیت این است که پاملا کافلر کسی است که نباید با او شوخی کرد. این دو جایزه را به همه تهیهکنندگانی که برای ساخت فیلمها تلاش کردهاند تقدیم کردند و واشون به یاد همکارش در نیویورک گفت که این اسکار به نوعی متعلق به همه آنهاست.
کافلر در میانه مراسم متوجه شد که هر دو زن جایزههای خود را محکم گرفتهاند و گفت: “آنها نمیتوانند این جوایز را از ما بگیرند اما ما هنوز محکم چسبیدهایم.”




