قبل از ورود گوردون رمزی، برنامههای آشپزی تلویزیونی فضای آرام و ملایمی داشتند. سرآشپزانی مثل جولیا چایلد و امرل لاگاس به آرامی مخاطبان را به تجربه آشپزی در خانه تشویق میکردند و هیچگاه شاهد پرتاب ظرف یا بهکار بردن الفاظ رکیک نبودیم.
اما با ظهور رمزی، مردی بریتانیایی با موهای بلوند و خلقوخوی تند و زبان تیز، همه چیز تغییر کرد. او با مستند «نقطه جوش» که تلاشش برای کسب سومین ستاره میشلین را نشان میداد، به شهرت رسید و پایههای سرگرمیهای آشپزی مدرن را بنا نهاد.
پس از آن، رمزی امپراتوری تلویزیونی خود را با برنامههایی مانند «کابوس آشپزخانه» و «آشپزخانه جهنمی» ساخت. او نه تنها شدت و سختگیری آشپزخانههای رستورانهای لوکس را به نمایش گذاشت، بلکه آشپزخانه را به صحنهای پرتنش و دراماتیک تبدیل کرد که مخاطبان را جذب میکرد.
در کنار تلویزیون، کسبوکار رستورانهای رمزی نیز رونق گرفت و اکنون با داشتن ۱۷ ستاره میشلین و حدود ۱۰۰ رستوران در سراسر جهان، یکی از بزرگترین نامها در صنعت غذا به شمار میرود.
رمزی در ۱۸ نوامبر ستاره خود را در پیادهروی مشاهیر هالیوود دریافت خواهد کرد. او در گفتوگویی با «واریتی» درباره حرفهاش، دیدگاههایش نسبت به آمریکا، آشپزی و حتی نفرتش از کلمه «مشهور» صحبت کرد.

نگاه رمزی به آمریکا و کار سخت رستورانداران
رمزی در تازهترین فصل «کابوس آشپزخانه» که در ژانویه پخش میشود، از سفر به ایالتهای مینهسوتا، کانزاس و نشویل گفت و تأکید کرد که خانوادههایی که رستورانهایشان را برای دههها اداره کردهاند، نماد سختکوشی و تعهد به جامعه هستند. او با تحسین از تنوع فرهنگی و تلاش بیوقفه این افراد، تأکید کرد که برخلاف تصور رایج، آمریکاییها بسیار پرتلاش هستند و موفقیت نیازمند صرف ساعتهای طولانی کار است.

چرا رمزی کلمه «مشهور» را دوست ندارد؟
رمزی اعتراف کرد که هرگز از کلمه «مشهور» استفاده نمیکند و ترجیح میدهد خود را «مشغول» بنامد. او میگوید این کلمه برایش ناخوشایند است و به دلیل تربیت خود، از خودستایی بیزار است. برای او، شهرت بیشتر به معنای انجام دادن کارش است و نه چیزی که باید به آن افتخار کرد.

رمزی و دیدگاهش نسبت به آشپزی و تلویزیون
با بیش از هزار ساعت حضور در تلویزیون، رمزی یاد گرفته است چگونه درام واقعی و بدون سناریو خلق کند. او میتواند قبل از وقوع هر حادثهای در آشپزخانه، نشانههای آن را پیشبینی کند و این مهارت را در ۲۰ سال گذشته توسعه داده است.
او همچنین درباره خشم و عصبانیت خود توضیح داد که این احساسات در واقع نشاندهنده شور و اشتیاق او به آشپزی است و نباید با عصبانیت اشتباه گرفته شود. رمزی میگوید آشپزی مانند ورزشهای زنده است و هیجان و انرژی آن باید حفظ شود.

دیدگاه رمزی درباره روندهای غذایی و فناوریهای نوین
رمزی درباره روندهای غذایی جدید نظرات جالبی دارد. او از «فوم» در غذا متنفر است و آن را به کف اصلاح تشبیه میکند. همچنین، رمزی معتقد است که پاریس به عنوان شهر غذا بیش از حد بزرگنمایی شده است و ویتنام را به عنوان مقصدی کمتر شناخته شده اما شگفتانگیز معرفی میکند.
رمزی همچنین اعلام کرد که به «سرخکن هوا» حساسیت دارد و معتقد است این دستگاه نمیتواند رنگ و طعم مناسبی به غذا بدهد. او به جای آن، از تابههای خاص خود با فناوری هیبریدی غیرچسبنده استفاده میکند و پیشنهاد داد که نمونهای از این تابهها را برای مصاحبهکننده ارسال کند.
رمزی و تأثیر شبکههای اجتماعی
رمزی درباره تأثیر اینفلوئنسرهای غذایی گفت که آنها توانستهاند توجه زیادی جلب کنند اما هیچکس غذای آنها را نمیچشد و آشپزی در رستوران با تولید یک ویدیو ویروسی بسیار متفاوت است. همچنین درباره مشتریانی که با چراغ حلقهای ویدیو میگیرند، گفت که تا زمانی که مزاحم دیگران نباشند مشکلی ندارد اما ترجیح میدهد مردم لحظات را به صورت زنده تجربه کنند نه از طریق صفحه گوشی.
در پایان، رمزی با شوخطبعی گفت که هرچند خودش یک سرخکن هوا دارد، اما از آن متنفر است و بهتر است از آن استفاده نکند.




