جینی برایانت و جان گلیزر، دو طراح لباس برجسته که در پروژههایی چون «بریجرتون»، «مد من» و «هری پاتر» فعالیت داشتهاند، معتقدند طراحی لباس نوعی روایت داستان است که پیش از هر دیالوگی شخصیت را معرفی میکند. برایانت، برنده جایزه امی، میگوید: «وقتی بازیگری روی صحنه ظاهر میشود، شما لباس او را قبل از اینکه حتی یک کلمه بگوید میبینید. این جادوی طراحی لباس است.»
این دو طراح در پنلی با عنوان «چه کسی، چه چیزی، چه میپوشد: اهمیت لباس در روایت داستان» که در جشنواره فیلم راند تاپ برگزار شد، درباره اهمیت لباس در شکلگیری شخصیتها و داستانها صحبت کردند.
شروع کار از متن فیلمنامه
برای هر دو طراح، کارشان با مطالعه دقیق فیلمنامه آغاز میشود. برایانت میگوید: «فیلمنامه حکم کتاب مقدس ما را دارد. ما میتوانیم دوره زمانی داستان را ببینیم، نحوه صحبت شخصیتها را بخوانیم و حال و هوای داستان را درک کنیم. فیلمنامه همه چیز است.» گلیزر نیز اضافه میکند: «فیلمنامه کتاب مقدس ماست، اما باید آن را موشکافی کنیم.»
تحقیق و ساخت لباس
پس از شناخت شخصیتها، طراحی لباس آغاز میشود که شامل تحقیقات گستردهای است، بهویژه اگر داستان در دورههای تاریخی گذشته رخ دهد. گاهی لباسها به صورت سفارشی دوخته میشوند، رنگآمیزی میشوند تا دقیقترین رنگ به دست آید یا قطعات خاصی برای تکمیل ظاهر پیدا میشود. هر لباس چندین بار روی بازیگر پرو میشود و برای بدلکارها نیز نمونههای مشابه ساخته میشود.
برایانت درباره تفاوت طراحی لباس برای آثار معاصر و تاریخی میگوید: «کار روی آثار تاریخی بیشتر تعاملی است چون بازیگران معمولاً با دوره زمانی آشنا نیستند و شما باید آنها را راهنمایی کنید.»
گلیزر نیز صراحتاً بیان میکند که در آثار تاریخی کنترل بیشتری در طراحی لباس دارند چون بازیگران معمولاً نظر تخصصی ندارند، اما در آثار معاصر همه نظر میدهند و این کار را پیچیدهتر میکند.
تعامل با بازیگران و نقش طراح لباس به عنوان مشاور
برایانت به همکاری با بازیگران در فیلمها علاقهمند است و میگوید: «فیلم یک هنر تعاملی است و همه میخواهند در آن مشارکت داشته باشند. من سعی میکنم شنونده خوبی باشم و پیشنهادات دیگری هم ارائه دهم.»
گلیزر اما دیدگاه متفاوتی دارد و پرو لباس را شبیه جلسه درمانی میداند: «باید بفهمی با چه کسی صحبت میکنی؛ بازیگر، شخصیت یا خود فرد. اگر بازخورد برای بهتر کردن شخصیت باشد، گوش میدهم، اما اگر از ناامنیهای شخصی ناشی شود، باید نقش درمانگر را ایفا کنم.»
هر دو طراح لباس اهمیت حمایت روانی از بازیگران در اتاق پرو را تأکید میکنند. گلیزر میگوید: «باید اعتماد بازیگر را جلب کنی و وقتی لباس را برای اولین بار میبیند، پشتیبانش باشی.» برایانت نیز اضافه میکند: «بازیگران اغلب هنگام دیدن لباس نگران و آسیبپذیر هستند، پس داشتن درک و همدلی بسیار مهم است.»




