اکنون سه فیلم از دنیای سینمایی دی‌سی منتشر شده است؛ برندی که تاکنون تنها برای طرفداران سرسخت این ژانر شناخته شده است. فیلم بازسازی شده «سوپرمن» سال گذشته قابل قبول بود و «سوپرگرل» تابستان امسال کمتر موفق بود، اما ایده ساخت دنیایی بزرگ‌تر که این فیلم‌ها را به هم متصل کند، هیجان‌انگیز به نظر نمی‌رسد. در این میان، اقتباس نسبتاً ناشناخته «Clayface» بسیار جالب‌تر است، چرا که هنوز به هیچ شخصیت ابرقهرمانی وابسته نیست. این فیلم ترسناک با سبک و لحن خاص خود، ترکیبی از وحشت بدنی و داستانی تازه و ناخوشایند است که در قالب یک فیلم مستقل، جذاب و متفاوت ظاهر شده است.
شخصیت Clayface تاریخچه‌ای طولانی و پیچیده دارد که طی ۸۶ سال در محصولات مختلف دی‌سی با نام‌ها و شکل‌های متفاوت ظاهر شده است، اما برای تماشای این فیلم نیازی به دانستن این پیش‌زمینه‌ها نیست. داستان فیلم به کارگردانی جیمز واتکینز، با طنزی تلخ و حس ناخوشایند، روایتگر داستان مَت هگن، بازیگری جوان است که به تازگی نامزد جایزه اسکار شده و در آستانه شهرت است. اما پس از درگیری با یک مافیای گاتهام، صورتش به شدت آسیب می‌بیند و زندگی حرفه‌ای‌اش به سرعت سقوط می‌کند.
مت که اکنون ورشکسته شده، به دکتر کایتلین کور، دانشمندی که در حال توسعه فناوری جایگزینی سلولی است، مراجعه می‌کند. درمان اولیه موفقیت‌آمیز است اما به زودی سلول‌های او توانایی تغییر شکل‌های غیرقابل پیش‌بینی و حتی هیولاگونه پیدا می‌کنند که عواقب خشنی برای کسانی که با او دشمنی دارند به دنبال دارد.
فیلم با جلوه‌های عملی و آرایش‌های ترسناک، یادآور فیلم‌های ترسناک کارتونی دهه نود مانند «دارک‌من» و «ثینر» است و بازیگران با استعداد از جمله تام ریس هریس، نائومی آکی، مکس مینگلا و دیوید دنکیک نقش‌آفرینی می‌کنند. فیلمنامه نوشته حسین امینی با دیالوگ‌های هوشمندانه و طنز ظریف، به فیلم عمق می‌بخشد و روابط میان شخصیت‌ها را باورپذیرتر می‌کند.
از نظر جلوه‌های وحشت بدنی، «Clayface» با صحنه‌های شوکه‌کننده و گاهی چندش‌آور، از جمله صحنه‌ای با پلک‌های جوش خورده و قیچی ناخن، تجربه‌ای هیجان‌انگیز و مناسب فصل هالووین ارائه می‌دهد. کارگردان با آزادی عمل ویژه‌ای که در ساخت این فیلم داشته، توانسته صحنه‌هایی با خشونت و ترس واقعی خلق کند که برای مخاطبان بزرگسال و جوان به یک اندازه جذاب است.
در نهایت، «Clayface» فیلمی متفاوت و سرگرم‌کننده است که بدون نیاز به شناخت قبلی دنیای دی‌سی، تجربه‌ای تازه و جذاب از ژانر وحشت ارائه می‌دهد. اگر قرار است دنیای دی‌سی فیلم‌های بیشتری داشته باشد، بهتر است نمونه‌هایی مانند این فیلم با سبک مستقل و جسورانه ساخته شوند.
