چوی هیون‌یونگ، کارگردان فیلم «خاطرات یک بن‌بست»، پروژه جدید خود با عنوان «همه چیز خوب است اگر پایان خوش باشد» را در بازار پروژه‌های آسیایی جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان معرفی کرد. این فیلم داستان یک بالرین نوجوان است که به خاطر فداکاری برای نجات دیگران در فاجعه‌ای در مترو، به قهرمان ملی تبدیل می‌شود اما در ادامه گرفتار شبکه‌ای از دروغ‌ها می‌شود.
جئونگ-هیون، یک رقصنده با استعداد دبیرستانی که به دلیل مشکلات مالی خانواده مجبور به ترک رقص باله شده، در سکوت به همکلاسی‌اش مین-هو علاقه‌مند است و هنوز رویای بازگشت به رقص را در سر دارد. اما حادثه مترو زندگی او را به کلی تغییر می‌دهد. داستان شجاعت او در سراسر کشور بازتاب می‌یابد، کمک‌های مالی و غرامت‌ها به خانواده‌اش سرازیر می‌شود و ناگهان آنها در مرکز توجه قرار می‌گیرند. با این حال، حقیقتی پنهان در پس این تراژدی وجود دارد و دروغ‌ها درباره جئونگ-هیون هر روز بیشتر می‌شود. اعضای خانواده، رسانه‌ها و دیگران هر کدام روایت خود را به گونه‌ای شکل می‌دهند که با باورها و منافعشان همخوانی داشته باشد و معمای دختر گمشده همه را به سوی پایانی غیرمنتظره هدایت می‌کند.
چوی هیون‌یونگ پس از ساخت «خاطرات یک بن‌بست» تغییرات شخصی زیادی را تجربه کرد، از جمله واکنش تهدیدکننده به دارو که او را به فکر فرو برد درباره اینکه اگر تنها یک فیلم برای ساخت داشته باشد، چه داستانی را انتخاب خواهد کرد. پاسخ او بازگشتی به خود در سن ۱۴ سالگی و محل وقوع این فاجعه بود، داستانی که بیش از ۲۰ سال در دلش پنهان کرده بود.
او می‌گوید: «ساخت این فیلم برای من کمتر انتخاب پروژه بعدی است و بیشتر راهی برای بیان داستانی است که مدت‌ها همراه خود داشته‌ام.»
چوی علاقه‌مند است به تأثیرات باقی‌مانده پس از یک رویداد بزرگ و چگونگی شکل‌گیری زندگی‌ها، روابط و تصمیمات پس از آن بپردازد. او تأکید می‌کند که فیلم درباره خود فاجعه نیست بلکه درباره پیامدهای آن، نحوه بقا و زندگی با آن و دیدگاه جامعه نسبت به افراد پس از چنین حوادثی است.
کارگردان قصد ندارد پایان‌های ساده و قطعی به مخاطب ارائه دهد بلکه می‌خواهد بینندگان خود را در نقش بازمانده، خویشاوند، خبرنگار یا ناظر قرار دهند و از خود بپرسند «اگر جای آنها بودم چه می‌کردم؟» و «چگونه پس از فاجعه به افراد نگاه می‌کنیم؟»
فیلمنامه در مرحله چهارم بازنویسی است و پروژه حمایت توسعه‌ای از شورای فیلم کره (KOFIC) دریافت کرده است. چوی در حال آغاز گفتگوها برای تأمین مالی، همکاری‌های تولید و انتخاب بازیگران است و می‌خواهد چارچوب‌های خلاقانه و مالی فیلم به صورت همزمان پیش برود.
تهیه‌کنندگان جئون جی‌سونگ و کوان میزی که سال‌ها با چوی همکاری داشته‌اند، از کیفیت فیلمنامه بسیار رضایت دارند و می‌گویند: «نه تنها موضوع فیلم بلکه نحوه روایت و پرسش‌هایی که فیلم مطرح می‌کند ما را تحت تأثیر قرار داد.»
در بازار بوسان، آنها به دنبال جذب همکاران تولید، سرمایه‌گذاران و شرکای فروش برای توسعه فیلم فراتر از کره و پیشبرد برنامه تولید و تأمین مالی هستند. آنها به ویژه به دنبال شریک‌هایی هستند که هم از نظر خلاقانه و هم مالی به پروژه پاسخ مثبت دهند و پتانسیل بین‌المللی فیلم را در کنار حفظ ویژگی‌های فرهنگی و تاریخی آن ببینند.
چوی که چند سالی است در بریتانیا زندگی می‌کند، همچنین در حال نوشتن چند فیلمنامه است که می‌تواند به صورت همکاری‌های مشترک کره-بریتانیا-ژاپن تولید شود.
