شارلوت گینزبورگ در کلاس مستر خود در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان، تنها یک هنرمند را برای توصیه به حضار داشت که انتخابی بحثبرانگیز بود. او گفت: «من در توصیه کردن خوب نیستم. تنها هنرمندی که گوش میدهم، یک هنرمند بسیار جنجالی است، اما تمام کارهایش را دنبال میکنم و آن کانیه وست است.» این جمله با خنده حضار همراه شد.
او سپس گزینهای ملایمتر معرفی کرد و گفت اگر بخواهد به سینما مرتبط باشد، بیشتر به موسیقی متن فیلمها گوش میدهد.
گینزبورگ که برای اولین بار به کره سفر کرده، در بوسان با فیلم «ملانکولیا» حضور دارد؛ یکی از چهار فیلمی که با لارس فون تریر ساخته است. او توضیح داد که انتخاب این فیلم تا حدی به دلیل حذف گزینههای دیگر بود. «آنتیکریست» که اولین همکاری آنها بود، برایش جایزه بهترین بازیگر زن کن را به ارمغان آورد، اما «نیمفومانیاک» به معنای نمایش دو فیلم بود.
او با خنده گفت: «فکر میکنم آسانترین انتخاب «ملانکولیا» بود و همچنین به خاطر خودخواهیام که میخواستم دوباره آن را ببینم. من ۱۵ سال است آن را ندیدهام.» نمایش فیلم بلافاصله پس از جلسه برگزار شد و مجری به مخاطبان هشدار داد که پنج دقیقه از زمان را از دست خواهند داد تا گینزبورگ بتواند فیلم را ببیند.
سپس بحث به سمت فون تریر رفت. گینزبورگ گفت: «نمیتوانم بگویم او دوست من است، اما دوست عزیز من است. من او را خیلی خوب نمیشناسم، اما با هم پیامک رد و بدل میکنیم.»
مجری اشاره کرد که طرفداران فیلم و عموم مردم پیشفرضهای زیادی درباره این کارگردان دارند. گینزبورگ پاسخ داد: «به عنوان یک انسان، او بسیار عذابکشیده است و این برای من تأثیرگذار است. در فیلمهایش بخش زیادی از خودش را نشان میدهد و بسیار آسیبپذیر است. من هرگز به اندازه همکاری با او درباره خودم، سینما و بازیگری یاد نگرفتهام.»
یکی از حضار پرسید چگونه نقش زنان فون تریر را بازی میکند که هم قدرتمند و هم ناتوان هستند. گینزبورگ گفت: «مردم فکر میکنند من فقط یک طرف دارم؛ آنها فکر میکنند من ظریف، نرم، مهربان و محترم هستم. من دوست دارم سوی دیگر خودم را نشان دهم و با فیلمهای لارس این امکان را دارم.»
وقتی مترجم از او به عنوان بازیگری با بیش از ۸۰ عنوان فیلم یاد کرد و او را پرکار خواند، گینزبورگ با خنده پاسخ داد: «پرکار؟ نه، پرکار نیستم.»
او درباره چند روز حضورش در سئول بیشتر صحبت کرد. موزه لیوم در روزی که بسته بود، درهایش را به روی او و دوستانش باز کرد و او توانست آزادانه از موزه بازدید کند. همچنین از یک باربیکیو کرهای بسیار خاص و بینظیر یاد کرد.
گینزبورگ گفت: «دیروز خیلی خوش گذشت چون به یک بار و رستوران با بازیگران و کارگردانان زیادی رفتم و دیدن جمع شدن دوستان صنعت فیلم و نوشیدنشان خیلی دوستانه و جالب بود.»
مجری اشاره کرد که مادر گینزبورگ، جین بیرکین، در فیلم «دختر هیچکس هاوون» ساخته هانگ سانگ سو حضور داشت و پرسید آیا او کارگردانان کرهای خاصی را مد نظر دارد. گینزبورگ گفت که بسیار مشتاق همکاری در کره است و به سینمای کره و استعدادهای آن علاقه دارد و چند نفر از فعالان این صنعت را ملاقات کرده است. او افزود: «من خرافاتی هستم، پس نامی نمیبرم اما امیدوارم این اتفاق بیفتد.»
وقتی یکی از حضار درباره تازهترین آثارش پرسید، گینزبورگ خندید و گفت: «چه چیزی منتشر شده؟ هیچ!» فیلم مورد نظر «پرونده ماری کلر» است، درامی به کارگردانی لوریان اسکافره و ایوو مولر که در آن نقش وکیل واقعی و فعال حقوق زنان، ژیزل هالیمی را بازی میکند. این فیلم که درباره مبارزه برای حق سقط جنین است، در بخش نمایشهای ویژه کن به نمایش درآمد و قرار است ۴ نوامبر در فرانسه اکران شود.
او همچنین در حال تکمیل آلبومی است که سالها روی آن کار میکند و امیدوار است چند ویدیو موزیکال برای آن بسازد. او قبلاً یکی از موزیک ویدیوهای آلبوم قبلیاش را خودش کارگردانی کرده است. گینزبورگ درباره ساخت فیلمی با نقش اصلی خودش نیز فکر میکند اما میگوید باید داستانی آنقدر شخصی باشد که فقط خودش بتواند آن را روایت کند تا احساس مشروعیت کند.
او همچنین به آغاز کار بازیگریاش اشاره کرد. اولین تست بازیگریاش برای فیلم «کلمات و موسیقی» بود که از طریق یادداشتی که مادرش به او داده بود، متوجه آن شد: «دنبال دختری به سن تو هستند. اگر میخواهی امتحان کنی، این آدرس است.» پس از یک فرآیند طولانی انتخاب بازیگر که به دو نفر رسید، نقش را گرفت و سپس «دختر بیادب» ساخته شد. او گفت سالها احساس میکرد حق حضور در این حرفه را به زور به دست آورده چون آموزش بازیگری ندیده بود.
والدینش نقش مهمی در کارهای اخیرش داشتهاند. گینزبورگ ۳۵ سال تلاش کرد خانه پدرش، سرژ گینزبورگ، را به موزه تبدیل کند که در سه سال گذشته به نتیجه رسید. قبل از افتتاح، او از خانه عکس گرفت و این تصاویر به نمایشگاهی در آرل تابستان گذشته تبدیل شد. او گفت این تجربه برایش بسیار احساسی بود.
مستند ۲۰۲۱ او درباره مادرش، «جین توسط شارلوت»، حدود چهار سال فیلمبرداری شده است که شامل دو سال وقفه بود. گینزبورگ گفت فکر میکند مادرش از این مستند خوشحال بوده است. جین بیرکین در سال ۲۰۲۳ درگذشت و گینزبورگ افزود: «فکر میکنم او خوشحال بود که میدانست چقدر دوستش دارم.»




