کارمن ماچی، بازیگر برجسته اسپانیایی که بیشتر به خاطر نقش آیدا در سریال محبوب «۷ زندگی» و اسپینآف آن «آیدا» شناخته میشود، جایزه ملی فیلم اسپانیا در سال ۲۰۲۶ را در جشنواره سن سباستین دریافت کرد. این جایزه معتبر که از سال ۱۹۸۰ توسط وزارت فرهنگ اسپانیا اعطا میشود، پیشتر به بزرگان سینمای اسپانیا مانند پنهلوپه کروز، خاویر باردم، آنتونیو باندراس و فرناندو تروئبا اهدا شده است.
این جایزه که توسط مؤسسه سینماتوگرافی و هنرهای صوتی-تصویری (ICAA) تحت نظر وزارت فرهنگ اهدا میشود، همراه با مبلغ ۳۰ هزار یورو (معادل ۳۴ هزار و ۴۳۷ دلار) است.
دیگو سان خوزه، نویسنده فیلمنامه فیلم پرفروش «عشق اسپانیایی» که ماچی نیز در آن بازی کرده است، پیش از اهدای جایزه گفت: «کارمن بخشی از میراث ملی ماست، مانند یک پل یا کلیسای بورگوس، اما بسیار بهتر حفظ شده است. او چیزی دارد که هیچ یک از آنها ندارند؛ وقتی به او نگاه میکنیم، خودمان را میبینیم. امروز، کارمن، وقتی برای دریافت جایزه میآیی، تمام زنانی که بازی کردهای، از جمله مادرت، خالهها و همسایههایت همراه تو هستند.»
کارمن ماچی همچنین در سریال «سلسته» ساخته دیگو سان خوزه بازی کرده که سال گذشته در جشنواره Series Mania جایزه بهترین بازیگر زن و بهترین سریال را کسب کرد. او در فیلم «پیگی» ساخته کارلوتا پروندا که در جشنواره ساندنس موفق بود، توانایی خود را در بازی درام و ملودرام به نمایش گذاشت و در سریال «لا مسیاس» نقش مادر مسیحایی و پیچیدهای را ایفا کرد.
ارنست اورتاسون، وزیر فرهنگ اسپانیا، هنگام اعلام این جایزه در ماه ژوئن گفت که کمتر پیش آمده چنین استقبال گستردهای از انتخاب برنده داشته باشد و کارمن را بازیگری با استعداد ذاتی و تنوع فوقالعاده خواند که او را با چهرههایی چون آنا مگنانی، ماریزا پاردس و جولیتا سرانو مقایسه کرد.
کارمن ماچی در سخنرانی خود گفت: «همیشه شیفته سینما بودهام. اتاقم پر بود از عکسها و برشهای مجله از مارلون براندو. وقتی والدینم فیلمهای سیاه و سفید تماشا میکردند، پشت مبل مخفی میشدم و وقتی صحنهای مرا تحت تأثیر قرار میداد، تنها به اتاقم میرفتم و جلوی آینه سعی میکردم آن احساس را بازسازی کنم، اغلب با اشک به پایان میرسید.»
او افزود: «این بازی برایم حس عجیبی از آزادی داشت. من فقط دختربچهای بودم که این بازی پناهگاهی برای غلبه بر ناامنی و خجالتم بود و هرگز تصور نمیکردم این بازی روزی حرفه و سبک زندگی من شود.»
ماچی در پایان گفت: «این حرفه زندگی فوقالعادهای به من داده است. نیروی محرکه شادی من بوده و همچنین مرهمی برای تاریکترین لحظاتم.»
