کارلوس سالدانها، کارگردان شناختهشده فیلمهای «عصر یخبندان» و «ریو»، پس از نزدیک به یک دهه تلاش، سرانجام فیلم «۱۰۰ روز» را به عنوان فیلم اختتامیه جشنواره فیلم ریو به نمایش گذاشت. این فیلم ماجرای واقعی سفر تکنفره اکتشافی امیر کلینک در سال ۱۹۸۴ است که در یک قایق کوچک پارویی از آفریقا به برزیل در اقیانوس اطلس جنوبی عبور کرد.
فیلم بر اساس کتاب «یکصد روز میان آسمان و دریا» نوشته کلینک ساخته شده و فیلیپه براگانسا نقش این کاوشگر را ایفا میکند. فیلیپین لروی-بولیو، بازیگر سریال «امیلی در پاریس»، نقش مادر او را بازی میکند و فلیپه کامارگو و ژوائو سیلوا نیز به ترتیب نقش پدر و برادر کلینک را دارند.
شروع پروژه و روند ساخت
سالدانها در گفتگو با رسانهها گفت که این پروژه پیش از همهگیری کرونا توسط تهیهکننده پاولا کونزنزا به او پیشنهاد شد. او که در آن زمان روی فیلم «فردیناند» کار میکرد و به دنبال اولین تجربه کارگردانی فیلم زنده بود، کتاب کلینک را در نوجوانی بسیار دوست داشت و پس از دریافت فیلمنامه، علاقهاش به داستان بیشتر شد و تصمیم گرفت آن را به شکل یک اثر سینمایی بزرگ بسازد.
سالدانها همراه با النا سوارز و تایش تاوارس فیلمنامه را بازنویسی کردند. اگرچه دوران پاندمی روند ساخت را کند کرد، اما فرصت داد تا جزئیات داستان دقیقتر پرداخته شود. او تاکید کرد که قصد داشت فراتر از روایت ماجراجویی ۱۰۰ روزه، به درون ذهن کلینک و تجربههای تنهایی او در دریا نیز بپردازد.

تحقیقات و انتخاب بازیگران
کارگردان برای درک بهتر شخصیت کلینک با خود او، خانواده و دوستانش به گفتگو پرداخت و تحقیقات عمیقی انجام داد. کلینک آزادی زیادی به تیم سازنده داد تا شخصیتش را به شکلی طبیعی و بدون توضیح مستقیم به تصویر بکشند.
انتخاب بازیگران برای موفقیت فیلم حیاتی بود. براگانسا پس از یک فرایند انتخاب دقیق و مطالعه کامل کتاب و ویدئوهای کلینک، توانست نقش را به خوبی ایفا کند و بار فیلم را بر دوش خود حمل کند. لروی-بولیو که به طور شگفتانگیزی به زبان پرتغالی مسلط است، نقش مادر کلینک را بازی میکند که سوئدی بوده و لهجه خاصی در پرتغالی دارد. حضور او در برزیل برای فیلمبرداری دو هفتهای تجربهای موفق بود.
چالشهای تولید و جلوههای ویژه
یکی از بزرگترین چالشهای تولید، فیلمبرداری صحنههای پیچیده آبی بود که به فیلم جلوهای بلاکباستری میدهد. تیم سازنده برای نخستین بار از یک تانک آب بسیار بزرگ استفاده کردند و در کنار فیلمبرداری یک هفتهای در اقیانوس، از تانک برای صحنههای شب و طوفان بهره بردند.
ساخت فیلم دو سال پیش به پایان رسید و تیمهای جلوههای ویژه در سائوپائولو و فنلاند به طور مشترک روی آن کار کردند. این همکاری بینالمللی باعث شد جلوههای ویژه به شکلی زیبا و چشمنواز در فیلم ظاهر شود.

بازگشت به سینمای برزیل و اهمیت داستانهای قهرمانی ملی
سالدانها که پیش از این در صنعت انیمیشن آمریکا موفقیتهای بزرگی کسب کرده بود، چند سال پیش به دنبال فرصتهایی در سینمای برزیل بود. او با پروژههایی مانند «شهر نامرئی» و «۱۰۰ روز» توانست جایگاه خود را در بازار سینمای برزیل تثبیت کند و تجربهای مثبت از بازگشت به وطنش داشته باشد.
کارگردان درباره نمایش فیلم در سینمای اودئون ریو و دیدار دوباره با بازیگران و تیم تولید ابراز خوشحالی کرد و از مخاطبان برزیلی خواست فیلم را در سالنهای سینما ببینند، چرا که فیلم برای نمایش بزرگ ساخته شده است.
او همچنین تاکید کرد که باید داستانهای قهرمانان خود را روایت کنیم و به جای دیدن قهرمانان خارجی، خود را در سینما ببینیم و به قهرمانان ملی خود افتخار کنیم.
فیلم «۱۰۰ روز» توسط استودیو ونتری با همکاری شرکتهای بونا ویستا اینترنشنال، بویپهبا فیلمز، ترما فیلمز، او۲ پست و توتال پست تولید شده و توزیع آن بر عهده بونا ویستا اینترنشنال از شرکت والت دیزنی است.




