در یک بعدازظهر گرم آوریل در استودیوهای ابی رود لندن، ارکستری متشکل از ۷۴ نوازنده شامل ویولنیست‌ها، ویولنسل‌ها، فلوت‌نوازان و حتی نوازنده ارگ در استودیو یک جمع شده‌اند. این سالن نمادین که میزبان اسطوره‌های موسیقی از ادوارد الگار تا هری استایلز بوده، به رنگ آبی «داستان اسباب‌بازی‌ها» رنگ‌آمیزی شده است؛ رنگی که به‌خوبی نشان‌دهنده دلیل حضور همه این افراد برای ضبط موسیقی متن انیمیشن جدید «ری گان» است. این فیلم انیمیشنی جدید از برد برد، افسانه پیکسار و خالق «راتاتویی» و «شگفت‌انگیزان» است.
با این حال، «ری گان» پروژه‌ای از پیکسار یا دیزنی نیست، بلکه تولید استودیو اسکایدنس انیمیشن است و قرار است در تاریخ ۱۸ دسامبر روی نتفلیکس منتشر شود و پیش‌نمایش آن در جشنواره فیلم بی‌اف‌آی لندن در ۱۰ اکتبر خواهد بود.
هدایت ارکستر در ابی رود بر عهده مایکل جیاکینو، همکار دیرینه برد برد است. این ششمین همکاری این دو پس از «شگفت‌انگیزان» ۲۰۰۴ است و جیاکینو که برنده اسکار برای فیلم «بالا» در ۲۰۱۰ است، بیش از دو دهه فرصت داشته تا برای این پروژه آماده شود. او می‌گوید: «ما درباره این فیلم از زمان «شگفت‌انگیزان» صحبت می‌کردیم. مدت‌هاست که از این پروژه خبر دارم.»
برد برد ایده «ری گان» را پس از شنیدن آهنگ «پلنت کلیر» از گروه بی-۵۲ها شکل داد؛ آهنگی که ترکیبی از تم سریال کارآگاهی دهه ۶۰ «پیتر گان» و فیلم‌های علمی‌تخیلی هیولایی دهه ۵۰ به نظر می‌رسید. برد می‌گوید: «فکر کردم این «پیتر گان» نیست، بلکه «ری گان» است؛ نام یک کارآگاه در آینده‌ای به سبک جتسون‌ها.»
این ایده ابتدا کنار گذاشته شد چون پروژه‌های دیگری مثل «راتاتویی»، «شگفت‌انگیزان ۲»، فیلم‌های لایو اکشن «ماموریت غیرممکن: پروتکل شبح» و «فردا سرزمین» و تلاش ناموفق برای اقتباس از کمیک «روح» ویلیس آیزنر در میان بودند. برد که ذهنش را «کارگاه بزرگی» توصیف می‌کند، گهگاه روی «ری گان» کار می‌کرد تا روزی آن را به واقعیت تبدیل کند. این فیلم حتی در استودیوهای دیگری مثل وارنر برادرز هم متوقف شده بود.
سرانجام «ماموریت غیرممکن» مسیر را برای برد برد هموار کرد. او درباره تجربه کارگردانی این فیلم می‌گوید: «این دومین فیلم اسکایدنس بود و همه از نتیجه راضی بودند.» وقتی فرصت ارائه ایده جدید پیش آمد، «ری گان» انتخاب واضح بود. این همکاری همچنین برد را دوباره با جان لستر، یکی از بنیان‌گذاران پیکسار و اکنون رئیس اسکایدنس انیمیشن، متحد کرد.
برد توضیح می‌دهد که هرگز این پروژه را به پیکسار ارائه نکرد چون فکر می‌کرد این فیلم با فضای معمول پیکسار که بیشتر مخاطب کودک دارد، همخوانی ندارد. او می‌گوید: «اگر برچسب پیکسار رویش بود، مردم فکر می‌کردند برای همان مخاطب کودک است و برخی والدین ممکن بود نگران باشند که فرزندشان از آن خوشش نیاید.»
برد به این نکته اشاره می‌کند که در حالی که میلیاردها فیلم انیمیشن برای کودکان ساخته شده، فیلم‌های انیمیشنی برای نوجوانان و بزرگسالان بسیار کمتر است، با وجود اینکه این گروه بخش عمده مخاطبان سینما را تشکیل می‌دهند. او می‌گوید ساخت فیلم انیمیشن برای این گروه «نباید تصمیمی بحث‌برانگیز باشد» اما در پیکسار همیشه چنین تلقی می‌شد. (برد برای پروژه بعدی خود، فیلم سوم «شگفت‌انگیزان» به پیکسار بازمی‌گردد.)
اسکایدنس دیدگاه متفاوتی داشت و برد می‌گوید: «وقتی آن‌ها وارد شدند، فکر کردم با من در این مسیر متفاوت برای مخاطب همراه خواهند شد. و این اتفاق افتاد.» دیوید الیسون، مدیرعامل اسکایدنس، تهیه‌کننده «ری گان» است که در ابتدا نقش پررنگ‌تری داشت اما بعداً به دلیل مشغله‌های دیگر کمتر درگیر شد. برد به نبرد اخیر الیسون برای تصاحب وارنر برادرز اشاره می‌کند اما درباره وعده او برای تولید سالانه حداقل ۳۰ فیلم سینمایی توسط اسکایدنس نظری نمی‌دهد.
برد برد که پس از ساخت «غول آهنی» ایده اولیه «شگفت‌انگیزان» را به پیکسار برد، می‌گوید: «بسیاری از اعضای تیم «غول آهنی» ابتدا از رفتنم به سمت انیمیشن کامپیوتری ناراحت بودند اما من به فناوری اهمیت نمی‌دادم، بلکه به داستان‌گویی اهمیت می‌دادم و می‌دانستم پیکسار از داستان محافظت می‌کند.»
فیلم «ری گان» داستان کارآگاهی به همین نام است که صدای سام راکول را دارد و در دنیایی نوآر و آینده‌نگرانه اتفاق می‌افتد. او درگیر توطئه‌ای می‌شود که با ونوس نوا (با صدای اسکارلت جوهانسون)، خواننده‌ای مشهور با راز بزرگ، مرتبط است.
مایکل جیاکینو درباره ساخت موسیقی متن فیلم می‌گوید: «دومین چالش سخت این بود که همه چیز از نظر تماتیک هماهنگ باشد و به مخاطب چیزی ندهیم که نباید به آن فکر کند.» سخت‌ترین صحنه، لحظه‌ای صمیمی بین گان و نوا بود که باید تمام احساسات را به‌درستی منتقل می‌کرد.
برد برد می‌گوید اگرچه «ری گان» تقریباً ۳۰ سال پیش نوشته شده، اما موضوعات آن درباره هنر، فناوری و طمع شرکتی همچنان به روز است و فیلمنامه کمتر از آنچه فکر می‌کنید تغییر کرده است. او می‌گوید: «بسیاری از مسائلی که امروز در تیتر اخبار است، ۳۰ سال پیش هم وجود داشت. مردم همان مردمند و طمع همان طمع است. این‌ها موضوعاتی ابدی‌اند که داستان را کهنه نمی‌کنند.»
