مریام بنانی هرگز قصد نداشت فیلمی به اندازه «بوشرا» اینقدر شخصی بسازد. او در گفتوگویی با همکارش اوریان بارکی در برنامه پرسش و پاسخ سریال نمایشهای ورایتی گفت: «من آدم نسبتاً خصوصیای هستم — احتمالاً بعد از دیدن این فیلم باورش سخت است.»
فیلم انیمیشنی «بوشرا» از ابتدا اثری خودزندگینامهای بود که داستان یک زن ۳۵ ساله همجنسگرای مراکشی را روایت میکند که در نیویورک زندگی میکند و در حال نوشتن فیلمنامهای خودبیوگرافی است. شخصیت اصلی، بوشرا، یک شغال است و تمام بازیگران به صورت حیوانات انساننما طراحی شدهاند که یادآور پروژه قبلی این دو کارگردان، سری وب «دو مارمولک» در سال ۲۰۲۰ است. این فیلم همچنین از واکنش مادر بنانی به اعلام همجنسگرایی او الهام گرفته شده است، اما ابتدا قرار نبود فیلم درباره رابطه آنها باشد. پس چگونه این موضوع به محوریت فیلم تبدیل شد؟
بنانی و بارکی پروژه را با همکاری فیلمبردار جان مایکل بولینگ و رئیس انیمیشن جیسون کومبس آغاز کرده بودند، اما احساس میکردند چیزی در کار کم است. بنانی گفت: «ما فیلمنامه را داشتیم، اما هنگام ویرایش دیالوگها و شروع به ساخت استوریبوردها، حس میکردیم هنوز چیزی را که قلب فیلم است پیدا نکردهایم.»

بنانی تصمیم گرفت با مادرش تماس بگیرد تا دیدگاه او را درباره واکنشش به اعلام همجنسگرایی بنانی بهتر درک کند. این تماس صرفاً برای تحقیق بود، اما بنانی میدانست بهتر است آن را ضبط کند. او توضیح داد: «میدانستم که به عنوان کارگردان خیلی احساسی خواهم شد و بیشتر به عنوان یک دختر آنجا خواهم بود. بنابراین مکالمه را ضبط کردم و بعد برای اوریان پخش کردم. در همان لحظه فهمیدیم که این فیلم است و باید این گفتگوها را در فیلم بگنجانیم.»
این ضبطها چارچوب جدیدی برای فیلم شدند و سازندگان تمرکز خود را روی روایت شخصی به جای نسخهای کلیتر از تجربه یک زن همجنسگرای مراکشی گذاشتند. بنانی گفت: «از طریق خاص بودن میتوان به حقیقت رسید. وقتی میگویم حقیقت، منظورم واقعگرایی نیست، بلکه حقیقت احساسی است.»
این فیلم تجربی مستقل ابتدا در نمایشگاه هنری بنانی در بنیاد پرادا در میلان که از فیلم حمایت کرده بود، به نمایش درآمد و سپس در بخش رسمی جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۵ حضور داشت. این اثر در مسیر جشنوارههای هنری و سینمایی جوایز متعددی از جمله جایزه طلایی کیو-هوگو در جشنواره بینالمللی فیلم شیکاگو را کسب کرده است. «بوشرا» هماکنون در پلتفرم مابی در دسترس است.

اوریان بارکی درباره واکنش مثبت مخاطبان گفت: «مردم واقعاً دوست دارند فیلمی ببینند که اصیل باشد، ظاهری متفاوت داشته باشد و کاملاً دستساز باشد. خوشحال شدم که مردم آمادهاند داستان و تصویر جدیدی را تجربه کنند.»
یکی از بازخوردهای تأثیرگذار از دوستی بود که به بارکی گفت: «همیشه فکر میکردم اگر والدینم مرا دوست داشته باشند، باید همه چیز درباره من را بفهمند. اما با بزرگتر شدن فهمیدم میتوانم عشق آنها را بدون اینکه همه جزئیات وجودم را دقیقاً مثل خودم بفهمند، دریافت کنم.»
بارکی توضیح داد که این جمله به یکی از تمهای اصلی فیلم اشاره دارد: «فیلم درباره رابطه مادر و دختری است که بر پایه عشق استوار است و این عشق باعث میشود آنها گفتگوهای عمیقی داشته باشند. به نوعی مهم نیست که همه چیز را بفهمند، بلکه فقط تمایل به گفتگو خودش پذیرش و عشق است.»
در این ویدیو میتوانید بیشتر درباره هنر بنانی و بارکی، الهام گرفتن آنها از فیلمهای «چانگکینگ اکسپرس» ساخته وونگ کار وای و «بعد از ساعات» ساخته مارتین اسکورسیزی و نظر مادر بنانی درباره فیلم نهایی بشنوید.




