باب چاپک، مدیرعامل سابق دیزنی که در فوریه ۲۰۲۰ به عنوان جانشین انتخاب شده توسط بابی ایگر منصوب شد، پس از کمتر از سه سال ناگهان در نوامبر ۲۰۲۲ برکنار شد و ایگر دوباره به سمت مدیرعاملی بازگشت. در کتاب خاطرات خود با عنوان «پشت دیوارهای قلعه» که قرار است در ۲۹ سپتامبر منتشر شود، چاپک ایگر را دلیل اصلی اخراج خود معرفی میکند و مدعی است که ایگر هرگز نتوانست تاج و تخت را رها کند.
چاپک در کتاب ۲۷۲ صفحهای خود که ۱۲۱ بار نام ایگر در آن آمده، مینویسد: «او به نظر میرسد که یک کمپین بیامان سه ساله برای کنار گذاشتن من آغاز کرده بود. هرگز انتظار نداشتم رهبریام به صورت تدریجی و هدفمند نابود شود.» نمایندگان ایگر و دیزنی از اظهار نظر خودداری کردهاند.
در مصاحبهای با چاپک، او درباره کتابش، میراثش در دیزنی و احساس ناامیدیاش از نحوه اخراجش صحبت کرد. او در پاسخ به این سوال که آیا واقعاً هیچ اشتباهی نکرده، گفت: «هیچکس بیاشتباه نیست، اما هیچ اشتباهی نکردم که مستحق اخراج باشد.»
چاپک درباره علت نوشتن کتاب گفت که بلافاصله پس از اخراج به او پیشنهاد شد، اما ابتدا تمایلی نداشت. با گذشت زمان و دور شدن از احساسات، تصمیم گرفت واقعیتها را بیان کند و جلوی انتشار روایتهای نادرست را بگیرد.
او همچنین اعلام کرد که هیچ اقدامی حقوقی علیه دیزنی انجام نداده و نمیخواهد وارد این مسیر شود. چاپک آخرین بار در کنفرانس سان ولی در جولای ۲۰۲۲ با ایگر دیدار کوتاهی داشت و پس از آن هیچ ارتباطی نداشتهاند.
چاپک معتقد است ایگر از ابتدا قصد داشت به سمت مدیرعاملی بازگردد و این موضوع باعث شد که او را کنار بزند. او اشاره کرد که هیچگاه از ایگر نپرسیده چرا این کار را کرده، اما در زمان همکاریشان نشانههایی از کدورت وجود داشت.
چاپک درباره چالشهای دوران مدیریت خود از جمله جنجالهای مربوط به قانون «دونت سی گِی» در فلوریدا، شکایت اسکارلت جوهانسون درباره اکران همزمان فیلم «بلک ویدو» در سینما و دیزنی پلاس و همچنین عملکرد مالی ضعیف در سهماهه چهارم ۲۰۲۲ توضیح داد. او تأکید کرد که این مشکلات در شرایط دشوار همهگیری کرونا و پس از خرید شرکت فاکس با بدهیهای سنگین رخ داد.
او درباره جانشین فعلی خود، جاش دمارو، که از بخش پارکها به مدیرعاملی رسیده، نظر مثبتی دارد و او را مدیری باهوش و خوشبرخورد توصیف میکند.
چاپک همچنین به تغییر ساختار سازمانی که خودش ایجاد کرده بود و توسط ایگر برچیده شد اشاره کرد و آن را نمونهای از تناقض در رفتار ایگر دانست. او گفت: «کاری که ایگر پنج سال پیش به من پیشنهاد داد و من انجام دادم، وقتی من مدیرعامل بودم انجام دادم، ناگهان بد شد فقط به این دلیل که من مدیرعامل بودم.»
در پایان، چاپک احساس خود را بیشتر به سمت ناامیدی توصیف میکند تا خشم و میگوید: «۳۰ سال از عمرم را در این شرکت گذاشتم و احساس میکنم بدون توجه به بخشی که مسئولش بودم، نتایج خوبی ارائه دادم و تا روزی که مدیرعامل شدم حمایت کامل ایگر را داشتم. اما پس از آن همه چیز تغییر کرد.»




