فیلم «بین دو عاشق» ساخته ناناکو هیروسه، شاگرد هیرواکازو کورئدا، در دومین اثر سینمایی خود به موضوعات حساس و بحث‌برانگیزی مانند روابط چندنفره و فرزندپروری همجنس‌گرایان در بستر جامعه معاصر ژاپن می‌پردازد. در این فیلم، ماسامی ناگاساوا نقش اوتا، نویسنده آزاداندیش کتاب‌های کودک را بازی می‌کند که همزمان همسر دلسوزش و دوست‌دختر مخفی‌اش را به یک رابطه سه‌نفره دعوت می‌کند تا با هم خانواده‌ای تشکیل دهند.
اوتا با سری کتاب‌های تصویری «دختر قارچ کوچولو» زندگی راحتی برای خود و همسرش موریو (با بازی تاسوکو اموتو) ساخته است. او که به دلیل شغلش با کودکان سر و کار دارد، تمایلی به داشتن فرزند ندارد، در حالی که موریو شدیداً خواهان بچه‌دار شدن است اما هر بار که این موضوع را مطرح می‌کند، اوتا آن را رد می‌کند.
در همین حال، اوتا رابطه‌ای شش ساله و پرشور با جونا، ویراستار زن خود (با بازی شیزوکا ایشیباشی) دارد و بین دو خانه، دو تخت و دو عشق خود در رفت‌وآمد است. جونا مشتاق مادر شدن است اما محدودیت‌های قانونی مانع دسترسی او به اهدای اسپرم یا درمان‌های باروری می‌شود. او همچنین می‌خواهد اوتا به تمایلات جنسی‌اش اعتراف کند و طلاق بگیرد تا بتوانند آزادانه با هم زندگی کنند.
تنش‌ها زمانی بالا می‌گیرد که موریو جونا را برای شام دعوت می‌کند، در حالی که فکر می‌کند با این کار به همکار همسرش که وقت زیادی از او می‌گیرد، احترام گذاشته است. این دیدار و نوشیدن بیش از حد الکل باعث افشای زندگی دوگانه اوتا می‌شود. اما اوتا که نمی‌خواهد از مزایای این وضعیت غیرمعمول و خودخواهانه صرف‌نظر کند، پیشنهادی می‌دهد که موریو اسپرم خود را برای بارداری جونا اهدا کند و هر سه با هم زندگی کنند.
هیروسه که نویسندگی و تدوین فیلم را نیز بر عهده داشته، موقعیتی پرتنش و مستعد بروز بحران‌های دراماتیک خلق کرده است. اما متأسفانه فیلمنامه به جای پرداختن به چالش‌ها و پیچیدگی‌های این رابطه سه‌نفره، بارها به سمت راه‌حل‌های ساده و کم‌چالش کشیده می‌شود و محدودیت‌های قانونی قدیمی درباره زوج‌های همجنس‌گرا و زنان مجرد را فقط به رسمیت می‌شناسد بدون آنکه نقد یا به چالش کشیده شوند.
فیلم به تغییرات در پویایی این خانواده غیرمتعارف توجه دارد، به ویژه پس از باردار شدن جونا و زندگی مشترک آن‌ها. موریو که شخصیتی حساس و مهربان دارد، به طور فزاینده‌ای از زن باردارش محافظت می‌کند. جونا نیز نقش مادری و همسری را به شکل سنتی‌تری می‌پذیرد. در مقابل، اوتا که این رابطه سه‌نفره را برای ارضای نیازهای خود ساخته بود، به تدریج در این گروه منزوی و شبیه نوجوانی سرخورده می‌شود. نکته قابل توجه اینکه فیلم هرگز اوتا را مجبور نمی‌کند که تمایلات جنسی‌اش را روشن کند یا یکی از دو شریک خود را انتخاب نماید.
با تأثیر واضح کورئدا، هیروسه سوالات مهمی درباره مفهوم واقعی خانواده و نقش زنان در جامعه مطرح می‌کند و محدودیت‌های اجتماعی که همچنان این نقش‌ها را تحمیل می‌کنند، به نقد می‌کشد. اگرچه پرداختن به چنین موضوعاتی در جامعه محافظه‌کار ژاپن خود گامی جسورانه است، اما نحوه پایان‌بندی داستان و سازش‌های روایتگرانه تا حدی این هدف را تضعیف می‌کند.
بازی بازیگران اصلی قوی است، هرچند شخصیت‌ها گاهی دشوار برای همذات‌پنداری‌اند. اوتا شخصیتی خودخواه و ساده‌لوح است که ناگاساوا نقش او را با تمام وجود بازی می‌کند و باعث می‌شود تا حدی غیرقابل تحمل به نظر برسد. ایشیباشی در نقش جونا مقاوم و همدل ظاهر می‌شود، در حالی که موریوی اموتو شخصیتی شکننده و پر از نیت‌های خوب دارد.
از نظر فنی، فیلم با طراحی صحنه‌های دقیق ریو سوگیموتو که دو فضای زندگی متفاوت اما گرم را به خوبی به تصویر می‌کشد، برجسته است. موسیقی فیلم نیز به شکلی مؤثر و محدود به کار رفته است، اما این جنبه‌های هنری به سرعت در برابر انتخاب‌های بحث‌برانگیز داستانی کم‌رنگ می‌شوند.
