عسر یاسین، بازیگر مطرح مصری که به تازگی جایزه افتخار فاطمه حمامه را در چهل و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم قاهره دریافت کرده است، به آینده حرفهای خود با انگیزهای تازه نگاه میکند. این بازیگر با سابقه دو دهه فعالیت در سینمای مستقل، فیلمهای تجاری و تلویزیون، این تقدیر را نشانهای از اعتماد به نفس و انگیزه برای ادامه مسیر خلاقانه خود میداند.
یاسین در گفتگو با ما گفت: «این جایزه نوعی اطمینان است. هر هنرمندی گاهی در تردید است؛ آیا درست انجام دادهام؟ آیا مسیر درستی را میروم؟ قدم بعدی چیست؟» او این موفقیت را نه پایان راه بلکه انگیزهای برای رشد بیشتر میبیند و میگوید: «شک و تردید همیشه هست، اما ایمان چراغ راه است و این جایزه اثبات آن است.»
نقش تاریک در «عسل قرمز» و همکاری با هند صبری
این انگیزه تازه در پروژه جدید او، سریال تریلر روانشناختی «عسل قرمز» که اقتباسی از رمانی به قلم ابراهیم عیسا، نویسنده مصری است، تجلی یافته است. در این سریال، یاسین بار دیگر با هند صبری، بازیگر مصری-تونس همکاری میکند و برای اولین بار با کارگردان مریم احمدی همکاری دارد؛ کسی که سالها آرزوی همکاری با او را داشته است.
یاسین درباره نقش خود میگوید: «نقش بسیار تاریکی است که به موضوعات مادری میپردازد و رابطه شخصیت من با مادرش را بررسی میکند. من همیشه دوست دارم گهگاه در نقشهای پرتنش و عمیق فرو بروم.»
او این نقش را فرصتی برای به کارگیری تجربیاتش در طول سالها فعالیت میداند، به ویژه در زمینه جدا کردن خود از نقشهای احساسی سنگین. او میگوید: «دوست دارم پس از پایان فیلمبرداری کاملاً از نقش فاصله بگیرم و خودم را محافظت کنم. این چیزی است که سالها پیش قادر به انجامش نبودم.»
مسیر حرفهای و نگاه به همکاریها
یاسین که در طول دوران حرفهای خود از نقشآفرینی در درامهای شخصیتمحور مانند «پیامهایی از دریا» و «پارهپارهها» تا تولیدات تجاری و تلویزیونی متنوع فعالیت کرده، میگوید: «یکی از اصولی که همیشه سعی کردم رعایت کنم، دوری از کلیشهها بود. کلیشه این است که باید فیلم پرفروش بازی کنی که این محدودکننده است. حرفه من بر پایه تنوع، ریسکپذیری، کاوش و ماجراجویی شکل گرفته و خودم را محدود به انتخابهای گذشته نمیکنم.»
نگرش او به همکاری با کارگردانان نیز تغییر کرده است. در گذشته ترجیح میداد فقط یک بار با هر کارگردان کار کند تا همکاریهای خلاقانه بیشتری تجربه کند، اما اکنون به همکاری مجدد با کارگردانانی که سالها پیش با آنها کار کرده علاقهمند است. او میگوید: «وقتی با کارگردانی که ۱۰، ۱۵ یا ۲۰ سال پیش با او کار کردهای دوباره ملاقات میکنی، نسخه جدیدی از هر دو نفر شکل گرفته و این فرصت خوبی برای کشف دوباره است.»
تأثیر مربیان و نگاه به آینده
یاسین همچنین به نقش مربیان در شکلگیری حرفهاش اشاره میکند، به ویژه خیره بشاره، فیلمساز باتجربه مصری که او را فراتر از صرفاً دیده شدن در صفحه نمایش راهنمایی کرد. بشاره به او آموخت که بازیگری باید بازتابی از زندگی و حقیقت باشد، نه صرفاً جلب توجه. یاسین این نکته را اینگونه بیان میکند: «بازیگر نباید خیلی بلند باشد و بخواهد خودش را ثابت کند، بلکه باید حقیقت را در چشمهایش نشان دهد.»
این تجربه باعث شده یاسین به مسئولیت خود در قبال استعدادهای جوان نیز فکر کند و میگوید: «من به مربیگری اعتقاد دارم و میخواهم برای کسی مربی باشم و برای جوانانی که به من مراجعه میکنند وقت میگذارم.»
طرحهای آینده و دیدگاه درباره سینمای مصر
در فصل بعدی حرفهاش، یاسین به بازگشت به تئاتر علاقهمند است و تمایل دارد پروژههای خود را تولید کند، چه در زمینه تئاتر، فیلم یا نویسندگی. او میگوید: «شاید وقتش رسیده دوباره به این حوزهها فکر کنم و خودم چیزی تولید کنم.»
او همچنین به میراثی که میخواهد از خود به جای بگذارد اهمیت میدهد و میگوید: «میخواهم در فیلمهایی بازی کنم که ماندگار باشند. موفقیت تجاری و ماندگاری نباید در تضاد با هم باشند.»
یاسین نسبت به آینده سینمای مصر خوشبین است، هرچند با افزایش هزینههای تولید و چالشهای سینمای مستقل روبرو است. او معتقد است همکاری بیشتر در صنعت میتواند این مشکلات را کاهش دهد و نسل جوان که با فیلمهای جهانی آشنا شدهاند، فیلمسازان را به سمت مسیرهای نو هدایت میکند. او میگوید: «تماشاگران به ما میگویند که فیلمهای جدید و متفاوت میخواهند، نه فقط فیلمهای تجاری پرفروش. من موج جدیدی را میبینم که شکل میگیرد و بسیار هیجانزدهام.»




