آلفونسو کوآرون، کارگردان برنده اسکار، در کلاس آموزشی خود در جشنواره بینالمللی فیلم بوسان، درباره تغییر نگرش خود نسبت به سینما و زندگی صحبت کرد. او گفت زمانی که جوانتر بود، فیلم برایش اولویت داشت اما اکنون زندگی و تجربههای آن برایش اهمیت بیشتری دارد.
این صحبتها یک روز پس از نمایش فیلم «جاذبه» (Gravity) در قالب آیمکس و بازبینی آن با حضور پسرش، جوناس کوآرون، که نویسنده مشترک فیلم بود، مطرح شد. «جاذبه» فیلمی درباره بقا در فضا است که در سال ۲۰۱۳ ساخته شد و آلفونسو کوآرون به خاطر کارگردانی آن جایزه بهترین کارگردان اسکار را دریافت کرد.
جوناس کوآرون نیز فیلم «قهرمان گاباچو» را برای نخستین بار در آسیا در بخش سینمای جهان جشنواره بوسان به نمایش گذاشت. در این نشست، پدر و پسر درباره علاقه مشترکشان به سینما و نوآوریهای فنی در ساخت «جاذبه» صحبت کردند.
بازتاب مفاهیم فیلم و تأثیرات سینمایی
جوناس درباره مضمون اصلی «جاذبه» گفت که این فیلم درباره تولدی دوباره است؛ دو شخصیت که با فقدان روبرو میشوند و راهی برای ادامه پیدا میکنند. فیلم با دیالوگهای محدود و محیطی که هر حرکت در آن اهمیت دارد، ساخته شده است. آلفونسو نیز به بحثهایشان درباره چگونگی استفاده از فضا و حرکت برای بیان تمایل به بقا اشاره کرد.
آنها در همکاری خود از فیلمهایی که با هم دیده بودند الهام گرفتند. آلفونسو به علاقه کودکی جوناس به فیلمهای روبرت برسون مانند «مردی که فرار کرد» و ویتوریو دسیکا مانند «دزدان دوچرخه» اشاره کرد. جوناس گفت: «با دیدن فیلمهایی که او دوست دارد و کشف آنچه من دوست دارم، داستانی ساده اما پرقدرت از نظر احساسات تعریف میکنم.»
آلفونسو کوآرون همچنین به سبک هیچکاک اشاره کرد که افراد عادی را در موقعیتهای فوقالعاده قرار میدهد و این رویکرد را در «جاذبه» به کار برد تا اهمیت انسانی داستان را در پس جلوههای بصری برجسته کند. برداشتهای طولانی فیلم از ابتدا برای حفظ درگیری احساسی مخاطب طراحی شده بودند.
نوآوریهای فنی در «جاذبه»
کوآرون بزرگ به یاد آورد که از نمایشگرهای LED در کنسرت رولینگ استونز الهام گرفته است. برای ساخت «جاذبه»، از جعبه نور LED سفارشی استفاده شد تا نور متغیر محیط دیجیتال فضا را روی بازیگران شبیهسازی کند. همچنین از دوربینهای کنترلشده توسط ربات و جلوههای ویژه گسترده CGI بهره برده شد.
در کلاس آموزشی، آلفونسو درباره استفاده از برداشتهای طولانی و قاببندی فیلم صحبت کرد و به فیلمساز فرانسوی آلن رنه اشاره کرد: «هزاران امکان برای قرار دادن دوربین وجود دارد، اما فقط یک جای درست هست. مهم آن چیزی است که نمیبینیم، نه آنچه میبینیم.»
این تمرکز بر انتخاب آنچه خارج از قاب میماند، باعث شد کوآرون معتقد باشد واقعیت مجازی نمیتواند جایگزین سینما شود.
تغییر نگرش به سینما و زندگی
آلفونسو کوآرون گفت: «وقتی جوانتر بودم، فیلم همه چیز بود و زندگی فقط بخشی از آن. حالا برعکس است؛ زندگی به عنوان تجربه مهمترین چیز برای من است.»
جوناس نیز علاقه خود به سینمای ژانر کرهای و طنز آن را بیان کرد و فیلمهایی مانند «میزبان»، «انگل»، «امید» و «هیچ انتخاب دیگری نیست» را مثال زد. او افزود که اشتیاق پسر کوچکشان به فیلم «قطار بوسان» باعث شده سفر به بوسان برای خانوادهشان هیجانانگیزتر باشد.
برنامههای آینده و نگاه به نسل جوان
در پاسخ به سوالی درباره پروژههای آینده، جوناس گفت که روی فیلم تازهاش تمرکز دارد و در حال بررسی روشهای مختلف برای پروژههای در دست توسعه است. آلفونسو نیز تمایل خود را برای ساخت فیلم کمدی و یادگیری از نسل جوان فیلمسازان ابراز کرد.
او در پایان گفت: «من به مخاطب ایمان دارم. قبل از اینکه فیلمساز باشم، عاشق سینما هستم.»




