آریل باسکا پس از ۱۵ سال تدریس زبان لاتین، وارد صنعت فیلم شد اما با موانع غیرمنتظره‌ای روبرو شد. او می‌گوید: «درهای بسیاری به روی من بسته بود چون نمی‌توانستم به‌صورت فیزیکی وارد مکان‌های شبکه‌سازی شوم.» باسکا که در طیف ناشنوایی و نابینایی قرار دارد و مشکلات حرکتی نیز دارد، تجربه سختی در دسترسی به فضاهای حرفه‌ای داشت.
به همین دلیل، باسکا به همراه هدر پتروسلی، جشنواره فیلم مجازی Access: Horror را تأسیس کردند؛ جشنواره‌ای که توسط افراد دارای معلولیت اداره می‌شود و تمرکز آن بر ژانر وحشت و فیلم‌های تجربی است. هدف این جشنواره، افزایش دسترسی و نمایندگی افراد دارای معلولیت در پشت و جلوی دوربین است. این رویداد با افزودن هشدارهای محتوایی، زیرنویس و توصیف صوتی، فیلم‌ها را برای مخاطبان دارای معلولیت قابل دسترس‌تر می‌کند و همچنین به بررسی نحوه نمایش معلولیت در سینما می‌پردازد.
جشنواره از ۴ اکتبر تا ۱ نوامبر به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود و شامل مجموعه‌ای از فیلم‌های کارگردانان نوظهور، پنل‌ها و جلسات پرسش و پاسخ است. تمرکز بر ژانر وحشت به این دلیل است که «توان‌خواهی» و بدن‌های معلول یا ناقص از ابتدا در مرکز ژانر وحشت بوده‌اند.
برنامه جشنواره به سه بخش تقسیم شده است: Edibles، The Body Keeps the Score و Dead Darlings. از جمله فیلم‌های این دوره می‌توان به «Everhand» اثر لی کلیولند اشاره کرد که داستان کشاورزی با یک دست است که با یک شرکت برای بازپس‌گیری انسانیت خود مبارزه می‌کند. «Tal» ساخته چارلی گیلته، تأملی بر هویت مهاجرتی و توقعات خانوادگی است و «A Fermenting Woman» از پریسیلا گالوِز داستان یک سرآشپز و متخصص تخمیر است که با یک ماده خاص غذایی، وعده‌ای حیاتی را آماده می‌کند.
باسکا می‌گوید هدف اصلی جشنواره، بازپس‌گیری نقش معلولیت در ژانر وحشت است؛ جایی که ترس از «توان‌خواهی» به جای ترس از خود معلولیت، محور قرار می‌گیرد. او توضیح می‌دهد: «هر شرور جیمز باند یا کاپیتان هوک باعث ترس از تفاوت شده‌اند، اما اگر این ترس را به سمت خود ترس و انتظار بچرخانیم، نه تفاوت فیزیکی، بازتعریف هیولا مهم‌ترین هدف ماست.»
همچنین، انتخاب ژانر وحشت به دلیل گفتگوهایی است که این ژانر برمی‌انگیزد. باسکا می‌گوید: «وحشت صادق‌ترین ژانر است چون ما همین حالا در حال تجربه آن هستیم. برای یافتن خودمان باید با تروماهایی که همه درگیر آن هستیم مواجه شویم.»
علاوه بر این، جشنواره به فیلمسازان تازه‌کار فرصت می‌دهد تا درباره دسترسی‌پذیری آموزش ببینند و این امکانات را در پروژه‌های آینده خود لحاظ کنند. پتروسلی می‌گوید: «اگر فیلمسازی در جشنواره شرکت کند، ما ابزارهایی مانند هشدارهای محتوایی، زیرنویس و توصیف صوتی را در اختیارش می‌گذاریم تا در آثار بعدی خود به کار ببرد و این به آموزش فیلمسازان جوان درباره دسترسی‌پذیری و ایجاد فضایی بهتر برای مخاطبان کمک می‌کند.»
Access: Horror که در سال ۲۰۲۳ تأسیس شده، هنوز در حال تثبیت جایگاه خود در دنیای جشنواره‌های فیلم است و هدفش رشد و جذب حمایت بیشتر است. باسکا می‌گوید: «ما هنوز در حال پیدا کردن راه خود هستیم و دسترسی‌پذیری همیشه نوعی مذاکره است. از مردم می‌خواهیم چشم‌انداز گسترده‌تری از شرایط فعلی داشته باشند و برای مشارکت در این حوزه تلاش کنند.»
