فیلم «بیانیه» روایتگر نشست گروهی از دانشمندان، حقوقدانان، فعالان و مسئولان دولتی است که در سال ۱۹۸۰ در سنت پترزبورگ فلوریدا گرد هم آمدند تا بیانیهای درباره تغییرات اقلیمی تدوین کنند. این جلسه واقعی بوده و به دستور کنگره آمریکا برگزار شده بود تا خطرات گرمایش زمین بررسی و راهکارهایی به کنگره پیشنهاد شود.
کارگردانی و نویسندگی این فیلم بر عهده تام مککارتی است که پیشتر فیلمهایی مانند «اسپاتلایت» و «استیلواتر» را ساخته است. بازیگرانی چون پل راد، پل جیاماتی، جان تورتوررو و امی رایان در نقشهای کلیدی حضور دارند. فیلم به جای روایت داستانی پرهیجان، بر گفتوگوهای طولانی و مباحثههای تخصصی تمرکز دارد و کل فیلم در قالب این نشست شکل گرفته است.
فیلم «بیانیه» بر اساس متن واقعی مذاکرات ساخته شده و مککارتی و همکارانش دیالوگها را عیناً از صورتجلسات استخراج کردهاند. این رویکرد جسورانه باعث شده فیلم به شکلی دقیق و واقعی فضای جلسات برنامهریزی استراتژیک را به نمایش بگذارد، اما ممکن است برای بسیاری از مخاطبان خستهکننده و کند به نظر برسد.
نکته جالب فیلم این است که نشان میدهد در سال ۱۹۸۰ دانشمندان و فعالان محیط زیست تا چه حد درباره خطرات تغییرات اقلیمی آگاه بودند و خبری از آن حس «اگر آن زمان میدانستیم که امروز میدانیم» نیست. فیلم بر اساس کتاب «از دست دادن زمین: دههای که میتوانستیم تغییرات اقلیمی را متوقف کنیم» نوشته ناتانیل ریچ ساخته شده که تأکید میکند دانشمندان آن زمان کاملاً از خطرات آگاه بودند.
در فیلم، شخصیت دکتر دیوید رز با استفاده از پروژکتور نمودارهایی درباره افزایش دیاکسیدکربن و آسیبهای زیستمحیطی ارائه میدهد. بحثها درباره نحوه بیان تهدیدات، از جمله اینکه باید با قطعیت گفت چه اتفاقی خواهد افتاد یا احتمال وقوع آن را مطرح کرد، از محورهای اصلی فیلم است. برخی اعضا محافظهکارانه عمل میکنند و نمیخواهند قدرتهای حاکم را ناراحت کنند.
دو شخصیت برجسته فیلم، استاد هستهای دانشگاه MIT و راف پومرانس، فعال محیط زیست، هستند. پومرانس که توسط ایوان پیترز بازی شده، نماینده نگرانیهای فعالان است و معتقد است زمان تعلل گذشته و باید به کنگره هشدار جدی داد.
یکی از بحثهای مهم فیلم درباره انرژی هستهای است. استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه انرژیهای تجدیدپذیر آن زمان (و حتی امروز) نمیتوانند جایگزین سوختهای فسیلی شوند، انرژی هستهای را تنها راهکار واقعی معرفی میکند. این موضوع در فیلم مطرح میشود اما به سرعت کنار گذاشته میشود که نشاندهنده نوعی اجتناب از مواجهه با راهحلهای جدی است.
در پایان، فیلم «بیانیه» تصویری از جامعهای ارائه میدهد که مانند شخصیت هملت، توان صحبت کردن دارد اما قادر به اقدام نیست. این فیلم نمونهای از همان وضعیتی است که درباره آن صحبت میکند: دغدغهمندی در هالیوود نسبت به تغییرات اقلیمی که بیشتر به گفتار محدود میشود و جسارت ارائه راهحلهای نوآورانه را ندارد.



